Zanzibar, met een moslimmeerderheid – een eilandstaat en een belangrijke toeristische bestemming aan de Oost-Afrikaanse kust – is het nieuwste land dat homofobie demonstreert. De president van Zanzibar heeft ingestemd met een wetsvoorstel dat unaniem is aangenomen door het parlement van Zanzibar. De nieuwe wet legt een gevangenisstraf van 25 jaar op voor mannen die zich overgeven aan homoseksuele handelingen en 7 jaar voor lesbische handelingen.
IHEU betreurt de homofobie die het Afrikaanse continent overspoelt, en roept regeringen en internationale mensenrechteninstellingen op om kennis te nemen van de ernstige schending van het recht van het individu om zijn of haar seksuele identiteit en geaardheid te behouden. Homoseksuele mannen en vrouwen behoren tot de meest kwetsbare groepen in Afrika. Ze worden geconfronteerd met enorme sociale vooroordelen en intimidatie door de overheid.
Net als hun tegenhangers in Pakistan en verschillende andere moslimlanden, waar levens in gevaar zouden kunnen komen omdat ze als homoseksueel werden geïdentificeerd, werden in het recente verleden twee Somalische vrouwen ter dood veroordeeld wegens “onnatuurlijk gedrag”. In Egypte werden drie mannen beschuldigd van het opzetten van een homowebsite en door de politie aangeklaagd – homoseksuele handelingen zijn illegaal volgens het Egyptische wetboek van strafrecht. President Robert Mugabe van Zimbabwe heeft homoseksuelen omschreven als “erger dan varkens en honden”; President Sam Nujoma van Namibië kondigde een paar jaar geleden aan: “De Republiek Namibië staat hier geen homoseksualiteit of lesbisch gedrag toe. De politie heeft de opdracht u te arresteren, te deporteren en gevangen te zetten.”
Zich scherp bewust van de onderdrukkende situatie, en in een poging het recht op seksuele autonomie van alle individuen te ondersteunen, nam de Algemene Vergadering van de IHEU, bijeen in Kampala, Oeganda, in mei 2004 de volgende resolutie aan:
[b]”De Algemene Vergadering van de Internationale Humanistische en Ethische Unie, bijeen in Kampala, Oeganda op 27 mei 2004, dringt er bij alle Afrikaanse regeringen, en vooral die van Oeganda, Kenia, Tanzania, Nigeria, Zimbabwe en Zambia, op aan de rechten van iedereen te respecteren. mensen aan seksuele autonomie en privacy, om alle vormen van discriminatie van hun burgers op grond van hun geslacht of seksuele geaardheid uit te bannen, en om homoseksuele activiteiten tussen instemmende volwassenen te decriminaliseren”.[/b]
In juni 2004 heeft de IHEU deze resolutie meegedeeld aan de ambassades van de genoemde Afrikaanse landen, en er bij hen op aangedrongen onmiddellijk stappen te ondernemen om de homoseksuele bevolking in hun land te beschermen. Helaas is er geen reactie ontvangen.
[i]Babu Gogineni[/i]
Leidinggevend directeur
IHEU
[i]Tekst van de brief van IHEU[/i]
22 juni 2004
Londen
Uwe excellentie,
Ik schrijf namens de in Londen gevestigde Internationale Humanistische en Ethische Unie (IHEU www.iheu.org), een NGO met consultatieve status bij de VN en bij de Raad van Europa. IHEU heeft ook een consultatieve status bij UNICEF en onderhoudt operationele relaties met UNESCO. Bij deze internationale instellingen en elders vertegenwoordigt IHEU haar 89 lidorganisaties in 39 landen en pleit zij voor een mensgerichte benadering van sociale kwesties en problemen.
De IHEU organiseerde onlangs een internationale conferentie 'Humanist Visions for Africa', gehouden in Kampala, Oeganda, in mei 2004. De conferentie beloofde onze onwankelbare steun en morele solidariteit voor de ontwikkeling, vooruitgang en modernisering van Afrika. De conferentie wees ook op de dringende noodzaak om Afrikaanse vrouwen te helpen gelijkheid en respect in de samenleving te verwerven, op gelijke voet met mannen.
In Kampala hield de IHEU ook haar Algemene Vergadering, waar we de volgende resolutie hebben aangenomen, die ik bij u en onder de aandacht van uw regering wil aanbevelen.
“De Algemene Vergadering van de Internationale Humanistische en Ethische Unie, bijeen in Kampala, Oeganda op 27 mei 2004, dringt er bij alle Afrikaanse regeringen, en vooral die van Oeganda, Kenia, Tanzania, Nigeria, Zimbabwe en Zambia, op aan om de rechten van alle mensen op seksueel misbruik te respecteren. autonomie en privacy, om alle vormen van discriminatie van hun burgers op grond van hun geslacht of seksuele geaardheid uit te bannen, en om homoseksuele activiteiten tussen instemmende volwassenen te decriminaliseren”.
De Universele Verklaring van de Rechten van de Mens uit 1948 en het VN-Verdrag inzake Burgerrechten en Politieke Rechten uit 1966, waarin universele normen voor de mensenrechten in alle landen zijn vastgelegd, garanderen het recht op privacy en het recht op gelijke bescherming door de wet voor alle burgers van een land. Verder erkent artikel 28 van de UVRM dat “iedereen recht heeft op een sociale en internationale orde waarin de rechten en vrijheden die in deze Verklaring zijn uiteengezet volledig kunnen worden gerealiseerd”.
Als een van de meest kwetsbare groepen in uw land worden homoseksuele mannen en vrouwen blootgesteld aan extreme sociale discriminatie en inmenging in hun privéleven. Omdat homoseksueel gedrag tussen instemmende volwassenen in uw land strafbaar is gesteld, wordt hun hun seksuele autonomie en de gelijke bescherming door de wet die heteroseksuele mannen en vrouwen beschermt, ontzegd. Naast de sociale onverdraagzaamheid worden ze voortdurend lastiggevallen door ambtenaren en de politie.
Mogen wij, om te voldoen aan artikel 28 van de UVRM, er bij uw soevereine regering op aandringen stappen te ondernemen om alle wetten in te trekken die homoseksualiteit criminaliseren of homoseksuelen discrimineren, en zich te onthouden van de invoering van nieuwe discriminerende wetten? Een dergelijke stap in combinatie met het aanmoedigen van tolerantie voor alternatieve seksuele geaardheden in de samenleving zal een impuls geven aan het beginsel van seksuele zelfbeschikking en de zaak van de vrijheid in uw land bevorderen. Mag ik erop wijzen dat deze voorgestelde maatregel niet inhoudt dat de ene seksuele geaardheid wordt ondersteund of verkozen boven de andere; seksuele activiteit met wederzijds goedvinden is uiteraard een privéaangelegenheid, en behoeft noch rechtvaardigt aanmoediging, goedkeuring of discriminatie van de overheid.
Ik en mijn collega's in de Internationale Humanistische en Mensenrechtengemeenschap kijken ernaar uit om van u te horen over de stappen die uw regering zal nemen om de situatie in uw land te verbeteren. We kijken er ook naar uit om van u te horen hoe we met u kunnen samenwerken om dit doel te bereiken.
Met vriendelijke groet,
Baboe Gogineni
Leidinggevend directeur
IHEU