[img]https://humanists.international/uploads/rice.jpg[/img]
Meer dan de helft van de wereldbevolking is afhankelijk van rijst als hoofdvoedsel. Alleen al in Azië halen ruim 2 miljard mensen bijna 70% van hun calorieën uit rijst en rijstproducten. De Voedsel- en Landbouworganisatie van de VN, FAO, heeft [b]Het Internationale Jaar van de Rijst[/b] gelanceerd. Het is een enorme inspanning om een uiterst belangrijke grondstof onder de aandacht te brengen waarvan de productie geen gelijke tred kan houden met de bevolkingsgroei.
Wereldwijd zijn ruim 800 miljoen mensen in de ontwikkelingslanden ondervoed. De heer Jacques Diouf, directeur-generaal van de FAO, heeft onlangs verklaard dat er genoeg voedsel in de wereld is voor iedereen als het gelijkmatig wordt verdeeld. De distributie van voedsel is echter niet hoofdzakelijk een technisch probleem, maar een politiek probleem waaraan de politieke leiders weinig prioriteit geven. Een probleem bij het bevorderen van beleid om ondervoeding terug te dringen is dat degenen die een verschil kunnen maken geen honger hebben. In de context van deze verklaring werd de belangrijke kwestie van onbillijk grondbezit genegeerd.
Waarom rijst? De directeur-generaal legde uit dat ongeveer vier vijfde van de rijst in de wereld door kleinschalige boeren wordt geproduceerd om lokaal te worden geconsumeerd. Rijstsystemen ondersteunen een grote verscheidenheid aan planten en dieren, die ook bijdragen aan de aanvulling van de diëten en inkomens op het platteland. Rijst staat daarom in de frontlinie in de strijd tegen honger en armoede in de wereld.
Tijdens de jaren '60 en '70 verhoogde de Groene Revolutie de opbrengst en het aanbod van granen in de ontwikkelingslanden. Maar dit heeft de productie van voedzamere gewassen verminderd en heeft meer kunstmest en apparatuur nodig die arme mensen zich niet kunnen veroorloven. Het resultaat is een daling van het aantal kleine boeren, de bevordering van de landbouwindustrie en een toename van de milieuproblemen.
Momenteel is er veel hoop op de technologische ontwikkeling van een nieuwe rijst genaamd Nerica. Het is niet genetisch gemodificeerd, is het resultaat van een natuurlijke kruising en is zelfproductief. Het is er in vele varianten, heeft een hogere opbrengst, is beter bestand tegen stress en nog belangrijker: het heeft een hogere eiwitopbrengst. Het is ook betaalbaarder voor kleine boeren, waardoor ze een betere kans krijgen om hun product te verkopen en zichzelf te voeden. Een andere belangrijke ontwikkeling in actief onderzoek zijn bioverrijkte gewassen die waardevolle vitamines en mineralen bevatten. Dit onderzoek moet krachtig worden ondersteund omdat het waardevolle hulpmiddelen biedt in de strijd tegen ondervoeding en armoede. Meer informatie is te vinden op de FAO-website ([url=http://www.fao.org]www.fao.org[/url]) en ook op [url=http://www.rice2004.org]www .rice2004.org[/url].
[i]Sylvain en Phyllis Ehrenfeld[/i]