In een mondelinge verklaring aan de VN-Mensenrechtenraad heeft de Association for World Education IHEU gesteund in haar oproep tot gecoördineerde actie om vrouwelijke genitale verminking, ‘eerwraak’, steniging, gezichtsverminking met zuur en kinderhuwelijken te voorkomen.
VERENIGING VOOR WERELDONDERWIJS
MENSENRECHTENRAAD VAN DE VERENIGDE NATIES – Negende zitting (8-26 september 2008)
VERKLARING van vertegenwoordiger David G. LITTMAN – Vrijdag (am) 19 september 2008
Opvolging en implementatie van de Verklaring en het Actieprogramma van Wenen: Integratie van de mensenrechten van vrouwen in het hele VN-systeem / mensenrechtenschendingen ervaren door vrouwen
Dank u, meneer de president,
Wij willen de ‘mensenrechtenschendingen waar vrouwen mee kampen’ aanpakken en die gezamenlijke actie vereisen op internationaal, nationaal en lokaal niveau:
VGV is een barbaarse, aanhoudende misdaad die Europa binnensluipt. Zelfs in Zwitserland bedraagt het aantal verminkte jonge meisjes uit immigrantengezinnen nu meer dan 7,000. Zoals we in eerdere sessies hebben aangegeven, blijkt uit de laatste cijfers van UNICEF dat jaarlijks ongeveer 3 miljoen jonge meisjes verminkt worden in 32 landen, waarvan 29 lidstaten van de OIC. We willen het nuttige werk van WADI, een NGO die in Iraaks Koerdistan werkt, onder de aandacht brengen.
Ons tweede voorbeeld zijn ‘eermoorden’, die wereldwijd toenemen en veroordeeld en gecriminaliseerd moeten worden en niet geaccepteerd moeten worden als een sociale, tribale of religieuze anomalie. Deze ‘gewoonte’ neemt ook in Europa toe, zelfs onder immigranten van de tweede generatie. Alle staten moeten ernaar streven om het uit hun samenlevingen te elimineren.
Als voorbeeld: tien jaar geleden werden er alleen al in één provincie van Pakistan 300 gevallen van eerwraak gemeld. Op 28 april 2000 verklaarde president Musharraf: " De Pakistaanse regering veroordeelt de praktijk van zogenaamde 'eerwraak' ten zeerste en stelt dat dergelijke daden geen plaats hebben in onze religie of wetgeving ." Toch lijkt deze moorddadige praktijk in Pakistan en elders toe te nemen – zelfs in bepaalde gemeenschappen in Europa. Het moet strafbaar worden gesteld en de wet moet strikt worden toegepast.
In de derde plaats komt het stenigen van vrouwen wegens vermeend seksueel wangedrag nog steeds regelmatig voor in bepaalde staten die niet opnieuw genoemd hoeven te worden. Hoe kan dit ‘gerechtvaardigd’ worden?
Ten vierde is een andere praktijk waar het tribale concepten van ‘eer’ betreft de even barbaarse misdaad – beoefend in Pakistan, Afghanistan, Bangladesh, delen van India en elders – waarbij zuur in het gezicht van jonge vrouwen wordt gegooid. Deze ‘gewoonte’ is ook ‘gerechtvaardigd’ wanneer sommige mannen geloven dat hun ‘trots’ of ‘eer’ is geschaad door de afwijzing van een huwelijksregeling, een verkering of een bruidsschat die als onvoldoende wordt beschouwd. De hier beschikbare informatie is afkomstig van Dr. Guiseppe Losasso, een Italiaanse plastisch chirurg, die zich heeft toegelegd op het opereren van dergelijke gevallen (47 vrouwen tot nu toe) en een moedige vereniging heeft opgericht, “Smile Again”. [Ridare Un Volto: Dignita Speranza] Afgelopen zondag sprak hij op ontroerende wijze in Florence over dit treurige onderwerp.
Het laatste voorbeeld is het middeleeuws aandoende huwelijk van meisjeskinderen die nog maar negen jaar oud zijn – soms zelfs al op achtjarige leeftijd, zoals beschreven in een recente publicatie. New York Times rapport. Drie maanden geleden hekelde Shirin Ebadi, de Iraanse winnaar van de Nobelprijs voor de Vrede, tijdens een toespraak in Genève krachtig het feit dat in Iran een meisje als volwassene wordt beschouwd en onderworpen is aan straf, zelfs executie op 9-jarige leeftijd, en een jongen op 15-jarige leeftijd. Ze verwerpt volledig “culturele relativisme."
Wij zijn zeer blij met het recente besluit van de voorzitter van de Mensenrechtencommissie van Saoedi-Arabië, ZE Turki K. Al-Sudairy, die kinderhuwelijken onlangs als een schending van de mensenrechten heeft omschreven. Hij verklaarde: “Wij roepen alle overheidsinstanties op om de nodige stappen te ondernemen om een einde te maken aan de praktijk van kinderhuwelijken, door een duidelijk en ondubbelzinnig standpunt in te nemen over kinderhuwelijken en gedwongen huwelijken.”
Mijnheer de President, wij roepen deze Raad op om dergelijke ernstige kwesties in een alomvattende resolutie aan te pakken.