Het internationale humanistische team van de VN in Genève onder leiding van IHEU sprak driemaal in het debat over burgerrechten en politieke rechten in de Mensenrechtenraad op dinsdag 4 juni 2013.
Roy Brown veroordeelde, namens IHEU, de onmenselijke en vernederende straffen in de Islamitische Staten. Hannah Bock, die bij deze gelegenheid sprak namens de British Humanist Association, benadrukte de wreedheid en het gebrek aan mededogen die inherent zijn aan beperkingen op legale abortus, en Elizabeth O'Casey van het Centre for Inquiry veroordeelde de praktijk van eerwraak en de straffeloosheid die vaak aan de daders wordt toegekend. .
Hier vindt u de volledige teksten van hun drie toespraken.
Internationale Humanistische en Ethische Unie
VN-MENSENRECHTENRAAD: 23e zitting, 27 mei tot 14 juni 2013
Spreker: IHEU-hoofdvertegenwoordiger, Roy W Brown: dinsdag 4 juni 2013
Agendapunt 3: Burgerrechten en politieke rechten
Onmenselijke en vernederende straffen in OIC-lidstaten
Meneer de president,
Openbare executies waren gedurende de middeleeuwen in Engeland gebruikelijk en werden vaak bijgewoond door menigten toeschouwers. Maar de laatste openbare executie in Engeland vond plaats in 1868. Het laatste hekserijproces in Europa vond plaats in Zwitserland in 1782.
De beschaving gaat verder, maar blijkbaar niet in bepaalde lidstaten van de OIC.
Artikel 7 van het IVBPR stelt categorisch dat “niemand zal worden onderworpen aan folteringen of aan wrede, onmenselijke of onterende behandeling of bestraffing” en dit bevel is duidelijk van toepassing op openbare executies, hetzij door onthoofding, door ophanging of door een kogel in het lichaam. achterhoofd.
Maar zoals we tijdens de laatste zitting van deze Raad hebben gehoord, is marteling nog steeds wijdverbreid in de Islamitische Republiek Iran. [1]
In Saoedi-Arabië werden vorige maand vijf Jemenitische mannen in het openbaar onthoofd en hun lichamen vervolgens in het openbaar tentoongesteld, op kruisigingswijze. [2]
In april beval een Saoedische rechtbank dat de ruggengraat van een man moest worden doorgesneden omdat zijn moeder het geëiste bloedgeld niet kon betalen. [3]
Afgelopen maand werden twee dienstmeisjes naar verluidt veroordeeld tot tien jaar gevangenisstraf en duizend zweepslagen wegens zogenaamde ‘heksenkunst’ – een volledig verzonnen misdrijf. [4]
Mijnheer de Voorzitter, wij roepen de OIC op om:
· openbare executies en fysieke verminking van wie dan ook, ongeacht hun vermeende misdaad, in al haar lidstaten ten strengste veroordelen
· de afschaffing van de niet-bestaande misdaad van hekserij eisen
· erop aan te dringen dat de doodstraf alleen wordt opgelegd na een eerlijk proces waarin de verdachte naar behoren is vertegenwoordigd,
· dat totdat dergelijke waarborgen bestaan, er een moratorium op de doodstraf moet worden ingesteld,
· en te eisen dat al haar lidstaten hun verplichtingen uit hoofde van het ICCPR volledig nakomen.
Dank u meneer.
[2] http://amnesty.org/en/news/saudi-arabia-five-beheaded-and-crucified-amid-disturbing-rise-executions-2013-05-21
[3] http://www.ibtimes.co.uk/articles/452683/20130402/saudi-arabia-punishments-stab-paralise-spinal-cord.htm
[4] http://www.emirates247.com/crime/region/two-maids-get-10-years-1-000-lashes-for-sorcery-2013-05-20-1.507147
Britse Humanistische Vereniging
Gezamenlijke verklaring met de International Humanist and Ethical Union en het Center for Inquiry.
VN-MENSENRECHTENRAAD: 23e zitting, 27 mei – 14 juni
Spreker: IHEU-vertegenwoordiger, Hannah Bock, 4 juni 2013
Agendapunt 3: Burgerrechten en politieke rechten
Vrouwenrechten, anticonceptie en abortus
Dank u meneer.
Mijnheer de President, één op de vijf Amerikaanse vrouwen is in haar leven slachtoffer geweest van een poging tot of daadwerkelijke verkrachting [1] , dat zijn meer dan een miljoen vrouwen per jaar, waarvan 44% jonger is dan 18 jaar. Veel van deze verkrachtingen leiden tot een zwangerschap. Maar in veel staten, waaronder North Dakota [2] en Mississippi [3] , worden vrouwen geconfronteerd met steeds grotere obstakels die abortus in feite onmogelijk maken. Toch is het inmiddels algemeen bekend dat het beperken van abortus geen baby's redt, maar moeders doodt door middel van clandestiene abortussen, en een afschuwelijk gebrek aan mededogen voor de betrokken vrouwen aantoont. [4]
In San Salvador weigerde een rechtbank een abortus toe te staan aan een vrouw van wie de foetus geen hersenen had en geen kans op overleving, ook al zou de vrouw waarschijnlijk sterven als de zwangerschap voldragen zou worden. [5]
In Malta heeft een vrouw absoluut geen recht op abortus, onder geen enkele omstandigheid. [6]
In Nicaragua wordt vrouwen abortus ontzegd, zelfs in het geval van buitenbaarmoederlijke zwangerschappen die, als ze tot een voldragen zwangerschap worden doorgevoerd, zowel moeder als kind doden. [7]
Waarom beperken veel staten die abortus verbieden ook de toegang tot anticonceptie, terwijl het gebruik van anticonceptie zo'n effectief middel is om de vraag naar abortus terug te dringen? En waarom hebben zoveel staten de verkoop van post-coïtale anticonceptiva, die geen abortiva zijn, verboden?
Het antwoord ligt in de buitengewoon succesvolle anti-abortuscampagnes van de katholieke kerk en religieuze fundamentalisten. Maar de feiten tonen aan dat ze eigenlijk meer geïnteresseerd zijn in het straffen van vrouwen dan in het redden van de ongeborenen.
Wij dringen er bij de Raad op aan om duidelijk te maken dat juridische en administratieve obstakels die de toegang tot anticonceptie beperken, en die het recht van een vrouw op abortus ontzeggen, vooral nadat ze verkracht is of wanneer haar leven in gevaar is, voor deze Raad volkomen weerzinwekkend zijn.
Dank u meneer.
[6] http://www.timesofmalta.com/articles/view/20130319/local/-Blanket-abortion-ban-risks-women-s-right-to-life-.462135
[7] http://global.christianpost.com/news/abortion-ban-in-nicaragua-needlessly-endangering-womens-lives-say-activists-60425/
Centrum voor Onderzoek
VN-MENSENRECHTENRAAD: 23e zitting 27 mei – 14 juni 2013
Spreker: CFI-vertegenwoordiger, Elizabeth O'Casey, dinsdag 4 juni 2013
Agendapunt 3: Burgerrechten en politieke rechten
Geweld tegen vrouwen: eerwraak
Meneer de president,
Volgens schattingen van de VN is maar liefst één op de drie vrouwen wereldwijd tijdens haar leven geslagen, verkracht of op een andere manier misbruikt [1].
Er worden wereldwijd dagelijks vele vormen van geweld gepleegd tegen vrouwen, en ze zijn allemaal wreed: vrouwenhandel, gedwongen prostitutie, huwelijken tot slavernij, verkrachting, huiselijk geweld, vrouwelijke genitale verminking, gedwongen voeding en zogenaamde ‘eerwraak’.
Naar schatting worden er jaarlijks tussen de 5,000 en 20,000 eerwraakmoorden gepleegd [2] . Bij deze moorden, die worden verdedigd in naam van de familie-eer, worden vrouwen en meisjes verbrand, doodgeschoten, levend begraven, gewurgd, gestenigd en doodgestoken.
Wat net zo schokkend is, zijn de discriminerende wetten die veel landen hebben ingevoerd en die de volledige of gedeeltelijke vrijstelling mogelijk maken van degenen die zich schuldig maken aan eerwraak. In sommige samenlevingen wordt aan de schuldigen feitelijk bijzonder respect toegekend.
[Zoals de Hoge Commissaris voor de Mensenrechten zelf heeft opgemerkt: “De realiteit voor de meeste slachtoffers, waaronder slachtoffers van eerwraak, is dat de staatsinstellingen hen in de steek laten en dat de meeste daders van huiselijk geweld kunnen rekenen op een cultuur van straffeloosheid voor de daden die zij begaan” [3] .]
Dit moet veranderen, mijnheer de Voorzitter. We kunnen niet langer toezien hoe dit gruwelijke geweld tegen vrouwen ongestraft blijft. Deze barbaarse praktijk is gerechtvaardigd op culturele en religieuze gronden. We mogen niet toestaan dat dergelijke gronden worden gebruikt om een dergelijke weerzinwekkende schending van het recht van een vrouw op leven, haar recht op gelijkheid, haar recht op vrijheid of haar recht op waardigheid te legitimeren of te excuseren.
Wij dringen er bij alle lidstaten op aan meer te doen om vrouwen te beschermen tegen dit soort geweld, de daders te straffen en de cultuur van straffeloosheid en religieuze rechtvaardiging te veroordelen, die dergelijke barbaarsheid niet alleen toestaat, maar zelfs aanmoedigt .
Bedankt, mijnheer.