De Internationale Humanistische en Ethische Unie (IHEU) heeft Mauritanië opnieuw bekritiseerd vanwege zijn onvermogen om de endemische slavernij in het land aan te pakken.
Mauritanië is internationaal weinig bekend, een dunbevolkt land met een laag toerismeniveau in Noordwest-Afrika. Het land bevindt zich niet in de voorhoede van de staten die het nauwst verbonden zijn met het islamisme en de sharia, zoals Iran, Saoedi-Arabië of in toenemende mate zelfs Egypte, maar Mauritanië staat niettemin in één bepaald opzicht overeind: het is per hoofd van de bevolking de grootste slavenhoudersstaat in de wereld. wereld met 15% van de bevolking in slavernij. De slaven zijn voor het grootste deel zwarte Afrikanen die in slavernij zijn geboren en vastgehouden door hun blekergekleurde noorderburen.
De afgelopen jaren heeft de regering hervorming van dit middeleeuwse systeem beloofd, maar er is weinig bewijs van vooruitgang in de praktijk. En in plaats van anti-slavernij-ngo's als IRA Mauritanie en SOS Esclaves als bondgenoten in hun hervormingsprogramma te behandelen, blijven de Mauritaanse autoriteiten hun aanhangers lastigvallen, waarbij velen van hen worden gearresteerd en mishandeld.
Gisteren (11 juni 2013) sprak IHEU-vertegenwoordiger Michel Godicheau in de Mensenrechtenraad in Genève zich uit tegen de voortdurende plaag van de slavernij in het land. De toespraak van Michel staat hieronder in Engelse vertaling, gevolgd door het originele Frans.
Meneer de president,
Bijna 27 miljoen mensen in de wereld leven in omstandigheden die neerkomen op slavernij.http://www.spiegel.de/panorama/gesellschaft/us-bericht-zu-menschenhandel-weltweit-leben-27-millionen-in-sklaverei-a-839864.html] en hoewel de praktijk algemeen verboden is, blijft deze in tal van landen bestaan, verankerd in racisme, religieuze en populaire tradities [http://europenews.dk/de/node/58290].
Hedendaagse slavernij wordt gedefinieerd als de afwezigheid van persoonlijke vrijheid, bedreigingen voor de fysieke integriteit en autonomie, de onmogelijkheid om te beslissen hoe en waar je wilt wonen, en of je wilt werken of niet.
Vorig jaar verklaarde de voorzitter van de Nationale Vergadering op de nationale televisie: “Slavernij bestaat in Mauritanië, we moeten dit feit onderkennen en ophouden het te ontkennen, omdat het de inspanningen van alle partijen die proberen het uit te roeien zou verminderen.” Maar ook al heeft de Mauritaanse regering nieuwe stappen aangekondigd in de richting van de afschaffing van discriminatie, er valt ter plaatse weinig positiefs te melden. [http://haratine.blogspot.ch/2012/05/normal-0-21-false-false-false-fr-x-none.html]
Volgens IRA-Маuritanie en SOS Esclaves zijn er 500,000 slaven in Mauritanië, allemaal afkomstig uit de etnische Haratine-groep. Dit is het grootste aandeel slaven in welke bevolkingsgroep dan ook ter wereld.
Maar in plaats van deze anti-slavernijgroepen te zien als bondgenoten in de strijd tegen de slavernij, worden zij en hun aanhangers lastiggevallen door de Mauritaanse autoriteiten en worden zij regelmatig gearresteerd.
Slachtoffers zijn geboren slaven en blijven eigendom van hun meesters. Ze werken zonder salaris en zonder zorg, en zijn vaak het slachtoffer van seksueel misbruik – zelfs van kinderen. Omdat ze als inferieur worden beschouwd omdat ze van een ander ras zijn, kunnen ze worden verkocht en gekocht als marktgoederen. Deze verschrikkelijke situatie doet zich vandaag voor, meneer de president, op slechts vier uur vliegen van waar wij zitten. [http://europenews.dk/de/node/65848]
In Mauritanië is de slavernij gebaseerd op de ‘Zwarte Code’ uit de 9e eeuw. Welke stappen onderneemt de regering om de Zwarte Code af te schaffen?
Zijn ze bereid zich terug te trekken uit de publicatie van boeken die pseudowetenschappelijke en religieuze rechtvaardigingen voor de slavernij en de praktijk ervan bevatten?
Welke sociale en economische programma's hebben ze opgezet om de rehabilitatie van slaven en hun nakomelingen mogelijk te maken, zodat ze zich kunnen aansluiten bij de reguliere Mauritaanse samenleving?
Ten slotte roepen we de staten voor wie de slavernij slechts een verre herinnering is op om zich hun verleden te herinneren en proactief te worden in de mondiale strijd tegen deze voortdurende plaag.
Bedankt, meneer.
Mijnheer de Voorzitter
Milieu 27 miljoenen mensen in de wereld leven in de omstandigheden van de esclavage [http://www.spiegel.de/panorama/gesellschaft/us-bericht-zu-menschenhandel-weltweit-leben-27-millionen-in-sklaverei-a-839864.html]. De esclavage is désormais proscrit en interdit dans de wereld entier, mais il perdure neanmoins, car ancré dans les tradities populaire of religieuze [http://europenews.dk/de/node/58290].
De hedendaagse esclavage is définiëring als gevolg van de afwezigheid van vrij personeel, de bedreiging van de integriteit van het lichaam en de autonomie, de onmogelijkheid om commentaar te geven en ons leven te laten leven, of u nu wilt werken of niet.
Il ya un peu plus d'un an, à la télévision nationale mauritanienne (le 22.05.2012), le president de l'assemblée nationale mauritanienne a déclaré, je cite: "L'esclavage existe bien en Mauritanie, nous devons le reconnaître et het leven van een levend wezen dat nu is uitgeroeid, wat het hele œuvre de ons doet." L'an dernier, de Mauritaanse overheid kondigt een nieuw verhaal aan in termen van de afschaffing van de discriminatie [http://haratine.blogspot.ch/2012/05/normal-0-21-false-false-false-fr-x-none.html]. Meer op het terrein, niet vooruitstrevend.
In de rapporten van de IRA en de SOS-esclaves, plus de 500.000 zwarte esclaves in Mauritanië, zijn alle leden van de etnische Haratine-groep, en ook de juridische intrekking van de centen, de hoogste graad van de wereld. Terwijl de grote groepen anti-esclavage overwegen als bondgenoten in deze lutte, zijn de Mauritaanse autoriteiten bezig met hun promotors die met de frequente arrestaties te maken krijgen.
De slachtoffers zijn niet in de esclavage en het eigendom van onze heer, een soort déjà van de naissance. Vrouwelijke esclaves kunnen misbruik maken van seks door hun eigenaren, esclaves kunnen worden verkocht of verkocht. Deze situatie bestaat niet als een persoon betaalt die quatre heures par avion depuis ici [http://europenews.dk/de/node/65848].
Zijn er nog eisen die de overheid stelt aan concrete maatregelen om de "Code Noir" af te schaffen op de datum van de negentiende eeuw, en om al onze Mauritaniërs een vrijheid te geven?
Hoe oud wordt de circulatie als het gaat om wetenschappelijke en conforme religies of de studies die de esclavage en de praktijk bevorderen?
Is er een economisch en sociaal programma dat de doeltreffendheid van de integratie van de nakomelingen van esclaves en van de economie in de Mauritaanse samenleving mogelijk maakt?
En uiteindelijk, de beloningen voor de esclavage zijn een gevechtsmemoriaal, misschien is het een proactieve démarche in de luttele mondiale contre ce fléau?
Dank u meneer.