Elizabeth O'Casey, directeur belangenbehartiging van de Internationale Humanistische en Ethische Unie (IHEU), heeft vandaag bij de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties enkele specifieke gevallen van zorg benadrukt met betrekking tot de door de staat geleide vervolging van individuen die hun atheïsme hebben beleden.
Voortbouwend op de schriftelijke verklaring van de IHEU over de kwestie , wees O'Casey op de door de staat gesteunde vervolging van atheïsten in Saoedi-Arabië – dat lid is van de Mensenrechtenraad en voorzitter van de Raadgevende Groep van de Raad – en Egypte als bijzonder ernstig. In Saoedi-Arabië, waar atheïsme gelijkgesteld wordt aan terrorisme, haalde ze de zaak aan van Ashraf Fayadh, die beschuldigd werd van het "verspreiden van atheïsme" en het beledigen van "het goddelijke zelf" en aanvankelijk ter dood veroordeeld werd door onthoofding met een zwaard. Ook noemde ze een recent geval van een atheïst die veroordeeld werd tot 10 jaar gevangenisstraf en 2,000 zweepslagen. In Egypte besprak ze twee atheïsten die ondergedoken zijn nadat ze vanwege hun geloofsovertuiging tot gevangenisstraf waren veroordeeld.
O'Casey benadrukte hoe discriminatie en vervolging van niet-religieuzen of degenen die religieuze opvattingen bekritiseren heel vaak verband houdt met politieke onderdrukking en angst voor progressieve waarden, en om deze reden de onderdrukking van de vrijheid van geweten en meningsuiting van degenen die geen religie belijden. is niet alleen schadelijk voor deze individuen en atheïsten in bredere zin, maar is ook een mechanisme dat wordt gebruikt om degenen die kritiek willen uiten op de mensenrechtenschendingen van de staten zelf het zwijgen op te leggen.
Haar verklaring volgt hieronder integraal:
MONDELINGE VERKLARING
Internationale Humanistische en Ethische UnieVN-Mensenrechtenraad, 31st Sessie (29th Februari - 24th Maart 2016)
Algemeen debat over punt 4
Elizabeth O'CaseyEnkele maanden geleden werd de Palestijnse dichter en kunstenaar Ashraf Fayadh in Saoedi-Arabië, waar atheïsten wettelijk als terroristen worden beschouwd, beschuldigd van het "verspreiden van atheïsme" , het beledigen van "het goddelijke zelf" en het verwerpen van het concept van het lot als een daad van God. Hiervoor werd hij ter dood veroordeeld wegens "afvalligheid" (uit te voeren door onthoofding met een zwaard). Vorige maand werd Fayadhs doodvonnis vernietigd en werd hij opnieuw veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf en 800 zweepslagen.
In februari 2015 verklaarde de Egyptische student Sherif Gaber zich op Facebook atheïst en werd hij veroordeeld tot een jaar dwangarbeid wegens "minachting van de religie". Hij werd ook beschuldigd van het bevorderen van "losbandigheid" nadat hij een docent had tegengesproken die had gezegd dat homoseksuelen "op straat vermoord moesten worden". [Gaber is na de veroordeling dit jaar ondergedoken.] Een maand eerder werd de atheïstische activist Karim al-Banna veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf wegens "belediging van het goddelijke" nadat hij online zijn atheïsme had verklaard. Het Openbaar Ministerie had geprobeerd te eisen dat Al-Banna zonder proces naar de gevangenis zou worden gestuurd, en zijn naam werd opgenomen in een lijst van "bekende atheïsten" in een lokale krant. [Hij is nu ondergedoken.]
Deze gevallen zijn opmerkelijk omdat ze nationale wetten vertegenwoordigen die lijnrecht tegenover de internationaal erkende dubbele rechten op vrijheid van geweten en meningsuiting staan, vooral met betrekking tot het verklaarde atheïsme.
Discriminatie en vervolging van niet-religieuzen of degenen die religieuze opvattingen bekritiseren, gaat vaak gepaard met politieke onderdrukking en angst voor progressieve waarden. Humanisten en secularisten behoren vaak tot de eersten die vragen stellen en alarm slaan als de mensenrechten met voeten worden getreden, of als religie wordt misbruikt. Leg de niet-religieuzen het zwijgen op, en je legt enkele van de leidende stemmen van verantwoordelijke bezorgdheid in de samenleving het zwijgen op.
Wij roepen Egypte en Saoedi-Arabië op om de veroordelingen en aanklachten in de bovengenoemde zaken te laten vallen, en hun wetten met spoed te veranderen, zodat deze in overeenstemming zijn met hun internationale verplichtingen.