Elizabeth O'Casey, directeur belangenbehartiging van de Internationale Humanistische en Ethische Unie (IHEU), heeft vandaag bij de Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties enkele specifieke gevallen van zorg benadrukt met betrekking tot de door de staat geleide vervolging van individuen die hun atheïsme hebben beleden.
Tekenen op de schriftelijke verklaring van de IHEU over deze kwestieO'Casey bestempelde de door de staat gesponsorde vervolging van atheïsten in Saoedi-Arabië – dat lid is van de Mensenrechtenraad en voorzitter van de Adviesgroep van de Raad – en Egypte als bijzonder ernstig. In het eerste geval, waar atheïsme gelijkgesteld wordt met terrorisme, bracht ze de zaak aan de orde van Ashraf Fayadh, die beschuldigd werd van “het verspreiden van atheïsme”, het beledigen van “het goddelijke zelf” en aanvankelijk veroordeeld werd tot onthoofding met het zwaard, en een recente zaak van een atheïst die veroordeeld werd tot 10 jaar gevangenisstraf en 2,000 zweepslagen. In Egypte besprak ze twee atheïsten die ondergedoken zaten nadat ze vanwege hun geloof tot een gevangenisstraf waren veroordeeld.
O'Casey benadrukte hoe discriminatie en vervolging van niet-religieuzen of degenen die religieuze opvattingen bekritiseren heel vaak verband houdt met politieke onderdrukking en angst voor progressieve waarden, en om deze reden de onderdrukking van de vrijheid van geweten en meningsuiting van degenen die geen religie belijden. is niet alleen schadelijk voor deze individuen en atheïsten in bredere zin, maar is ook een mechanisme dat wordt gebruikt om degenen die kritiek willen uiten op de mensenrechtenschendingen van de staten zelf het zwijgen op te leggen.
Haar verklaring volgt hieronder integraal:
MONDELINGE VERKLARING
Internationale Humanistische en Ethische UnieVN-Mensenrechtenraad, 31st Sessie (29th Februari - 24th Maart 2016)
Algemeen debat over punt 4
Elizabeth O'CaseyEnkele maanden geleden in Saoedi-Arabië, waar atheïsten bij wet worden gedefinieerd als terroristen, een Palestijnse dichter en kunstenaar Ashraf Fayadh werd beschuldigd van “het verspreiden van atheïsme”, het beledigen van ‘het goddelijke zelf’ en het maken van bezwaar tegen concepten van het lot als daden van God. Hiervoor werd hij ter dood veroordeeld wegens “afvalligheid” (uit te voeren via onthoofding met het zwaard). Vorige maand werd het doodvonnis van Fayadh vernietigd en werd hij opnieuw veroordeeld tot acht jaar gevangenisstraf en 800 zweepslagen. .
In februari 2015 Egyptische student Sheriff Gaber verklaarde op Facebook zijn atheïsme en werd veroordeeld tot een jaar dwangarbeid wegens ‘minachting van religie’. Hij werd ook beschuldigd van het bevorderen van ‘losbandigheid’ nadat hij een docent had uitgedaagd die zei dat homoseksuelen ‘op straat moeten worden vermoord’. [Gaber is dit jaar na zijn straf ondergedoken.] Een maand eerder, atheïstische activist Karim al-Banna werd veroordeeld tot drie jaar gevangenisstraf wegens “het beledigen van het goddelijke” nadat hij online zijn atheïsme had verklaard. De aanklager had geprobeerd te eisen dat Al-Banna zonder proces naar de gevangenis zou worden gestuurd, en zijn naam werd opgenomen in een lijst van ‘bekende atheïsten’ in een plaatselijk dagblad. [Hij zit nu ondergedoken].
Deze gevallen zijn opmerkelijk omdat ze nationale wetten vertegenwoordigen die lijnrecht tegenover de internationaal erkende dubbele rechten op vrijheid van geweten en meningsuiting staan, vooral met betrekking tot het verklaarde atheïsme.
Discriminatie en vervolging van niet-religieuzen of degenen die religieuze opvattingen bekritiseren, gaat vaak gepaard met politieke onderdrukking en angst voor progressieve waarden. Humanisten en secularisten behoren vaak tot de eersten die vragen stellen en alarm slaan als de mensenrechten met voeten worden getreden, of als religie wordt misbruikt. Leg de niet-religieuzen het zwijgen op, en je legt enkele van de leidende stemmen van verantwoordelijke bezorgdheid in de samenleving het zwijgen op.
Wij roepen Egypte en Saoedi-Arabië op om de veroordelingen en aanklachten in de bovengenoemde zaken te laten vallen, en hun wetten met spoed te veranderen, zodat deze in overeenstemming zijn met hun internationale verplichtingen.