Het recht om je eigen mening te hebben, of die nu religieus is of niet, of om er geen geloof aan te hangen, en om niemand te hoeven vertellen wat je ook gelooft, is vastgelegd in artikel 18 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens. Een toewijding aan deze vrijheid, als een universeel recht voor iedereen, ligt ten grondslag aan veel van onze belangenbehartiging en campagnes.
We zijn er met name in geïnteresseerd dat schendingen van de vrijheid van denken en geloof jegens niet-religieuze personen worden erkend en aangepakt. We hebben trainingen over "vrijheid van godsdienst of geloof" verzorgd voor EU-afgevaardigden. We spreken ons ook uit tegen misbruik van de rechten uit artikel 18 , bijvoorbeeld wanneer deze worden gebruikt om religieuze privileges te rechtvaardigen of religieuze normen af te dwingen. De Oxford-verklaring van Humanists International over vrijheid van denken en meningsuiting beschrijft een deel van onze visie op dit mensenrecht.
In ons werk voor humanisten in gevaar werken we vaak buiten het publieke oog om mensen te ondersteunen en te adviseren die worden bedreigd met vervolging of geweld. Soms leiden we echter publieke campagnes namens individuen die slachtoffer zijn van religieuze vervolging . Onder hen waren Taslima Nasrin (schrijfster en activiste die in ballingschap werd gedreven); Dr. Younus Shaik (ter dood veroordeeld voor godslastering in Pakistan – inmiddels vrijgelaten); Asif Mohiuddin (vervolgd als atheïst in Bangladesh in 2013); Mohamed Cheikh Ould M'kheitir (ter dood veroordeeld en gevangengezet voor vermeende "godslastering" in Mauritanië).
De internationale humanistische gemeenschap loopt al sinds jaar en dag vooruit op de morele tijdsgeest als het gaat om kwesties als albinisme en geweld in verband met beschuldigingen van hekserij, LGBTI-rechten, gelijkheid tussen mannen en vrouwen en de rechten van het kind. Deze onderwerpen blijven bijzondere aandachtsgebieden voor Humanists International. Naast de focus op specifieke kwesties, die vaak ondervertegenwoordigd zijn binnen de bredere mensenrechten- en ngo-gemeenschap, zetten we ons in voor de verdediging of hervorming van mensenrechteninstellingen en promoten we het mensenrechtenkader zelf als een humanistisch en universeel goed voor de mensheid.
Naast bio-ethische kwesties zoals het recht op toegang tot abortus, heeft IHEU een bijzondere belangstelling voor kastendiscriminatie. We organiseren hiervoor conferenties in verschillende delen van de wereld en voeren campagne voor wetgeving die discriminatie op basis van kaste verbiedt . We werken aan de erkenning van de mensenrechten van de 'onaanraakbaren' en tegen het concept 'onaanraakbaarheid'.