Advocacy-verklaringen

Godslastering in Egypte, Algerije en Bangladesh

  • Datum / 2016
  • Bestemming / Algerije
  • Relevante instelling / VN-Mensenrechtenraad
  • VN-artikel / Punt 8: Follow-up en implementatie van de Verklaring en het Actieprogramma van Wenen

MONDELINGE VERKLARING

Internationale Humanistische en Ethische Unie

VN-Mensenrechtenraad, 32nd Sessie (13th 1 junist Juli 2016)

Algemeen debat over punt 8 – Verklaring van Wenen

De Verklaring van Wenen roept staten op om alle passende maatregelen te nemen […] om onverdraagzaamheid en aanverwant geweld op basis van religie of overtuiging tegen te gaan, en te erkennen “dat ieder individu het recht heeft op vrijheid van gedachte, geweten, meningsuiting en religie.” (§22)

Anti-godslasteringwetten ondermijnen deze vrijheden rechtstreeks[1] en zich verzetten tegen de internationale mensenrechtenwetgeving. Algemeen Commentaar 34 op het IVBPR bevestigt expliciet dat “het verbod op uitingen van gebrek aan respect voor een religie of ander geloofssysteem, inclusief blasfemiewetten, onverenigbaar is” met de mensenrechten.[2]

Het verbod op zogenaamde ‘godslastering’ is ‘een steeds gebruikelijker wordende manier geworden voor regeringen om het debat het zwijgen op te leggen; niet alleen over religie werkt maar om afwijkende opvattingen over de politiek tot zwijgen te brengen, om individuele vrijheden te eisen, of om haat tegen minderheden uit te lokken.”[3] Een paar voorbeelden:

In Egypte: Sinds de opstand van 2011 is er een overvloed aan rechtszaken geweest tegen verschillende publieke figuren wegens het beledigen van de islam en het christendom. Voorbeelden hiervan zijn Islam El-Behery, een vooraanstaand islamitisch onderzoeker en tv-presentator, en vier tienerjongens die tot vijf jaar gevangenisstraf voor volwassenen zijn veroordeeld wegens het satiriseren van Daesh.[4]

In Algerije: Iets minder dan twee weken geleden werd Rachid Fodil, een sociale media-activist, gearresteerd nadat hij beschuldigd was van zogenaamde “godslastering”-delicten vanwege zijn filosofische geschriften. Er wordt gemeld dat hij wordt gemarteld en wordt blootgesteld aan geweld.[5]

In BangladeshAls reactie op de brutale moorden op vrijdenkende bloggers daar, was het antwoord van de regering dat zij actie zou ondernemen tegen iedereen die de islam belastert.[6] Volgens de bestaande cyberwetten kan iemand tot tien jaar gevangenisstraf krijgen als hij wordt veroordeeld voor het online belasteren van een religie.

Blasfemiewetten bieden niet alleen verschillende niveaus van bescherming aan verschillende religies,[7] maar lopen het risico religieuze onverdraagzaamheid te legitimeren en een tolerante omgeving te creëren voor geweld tussen gemeenschappen.

Wij roepen de Raad op om zowel de verderfelijke als de illegale status van blasfemiewetten krachtig te erkennen, en toezicht te houden op de implementatie van het Rabat Plan of Action, dat de intrekking van blasfemiewetten wereldwijd aanbeveelt.


eindnoten

[1] 2014 van de Internationale Humanistische en Ethische Unie Rapport over vrijheid van denken ontdekte dat 55 landen strafrechtelijke wetten hadden die godslastering aan banden legden. Zien: http://freethoughtreport.com

[2] CCPR/C/GC/34:48

[3] http://daccess-dds-ny.un.org/doc/UNDOC/GEN/G14/041/49/PDF/G1404149.pdf?OpenElement

[4] http://end-blasphemy-laws.org/2015/10/the-week-in-blasphemy-news-37/, https://barnabasfund.org/news/Egypt-blasphemy-cases

[5] http://www.lematindz.net/news/20988-delit-dopinion-sur-facebook-trois-algeriens-jetes-en-prison.html

[6] http://www.dw.de/tension-flares-over-blasphemy-and-free-speech/a-16728459

[7] http://www.ohchr.org/Documents/Issues/Opinion/SeminarRabat/Rabat_draft_outcome.pdf

Voorgestelde academische referentie

'Godslastering in Egypte, Algerije en Bangladesh', Humanisten Internationaal

Delen
WordPress-thema-ontwikkelaar - whois: Andy White London