MONDELINGE VERKLARING
Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties, 26th Sessie (10e – 27th Juni 2014)
Paneldiscussie over de veiligheid van journalisten
Een aanval op een journalist schendt niet alleen het recht van die persoon op vrije meningsuiting; het schendt de rechten van anderen om informatie te zoeken en te ontvangen, het schendt het potentieel en het vermogen van een samenleving om vooruitgang te boeken, en het schendt een van de fundamentele fundamenten die ten grondslag liggen aan een transparante en vrije samenleving.
De vrije meningsuiting, het centrale instrument van journalisten, kan door vele mechanismen worden ondermijnd. Eén die nog steeds grip houdt, verderfelijk in zijn heimelijke vermogen om het zwijgen op te leggen, is het gebruik van de subjectieve en veranderlijke noties van 'belediging' en 'belediging'. Door te vergeten dat respect ontstaat in de vorm van het behandelen van de standpunten van anderen als die van autonome actoren die het overwegen en in twijfel trekken waard zijn, zijn deze begrippen de laatste tijd gebruikt om met name de vrije meningsuiting van onlinejournalisten en bloggers tegen te houden.
Zo zag een Koeweitse blogger zijn gevangenisstraf van tien jaar wegens het beledigen van de profeet Mohammed en de koningen van Saoedi-Arabië en Bahrein gehandhaafd[1], en een Saoedische online-redacteur werd veroordeeld tot 10 jaar gevangenisstraf omdat hij de islam had beledigd[2].
Deze beschuldigingen zijn niet alleen een schending van de rechten van de personen in kwestie, zoals vastgelegd in artikel 19 van het IVBPR[3], ze prenten een corrupt maatschappelijk begrip van het begrip vrije meningsuiting in en bijgevolg een angstaanjagend klimaat voor journalisten om in te werken.
Wij prijzen resolutie 21/12 en initiatieven van de Raad om het bewustzijn te vergroten over de noodzaak om de veiligheid van journalisten te waarborgen, maar betogen dat hun veiligheid nooit kan worden gegarandeerd zolang sommige staten een inherente minachting voor de vrije meningsuiting handhaven. Dienovereenkomstig stellen wij voor dat het aan de ondertekenende staten die partij zijn duidelijk wordt gemaakt dat de beperkingen op online-uitingen moeten voldoen aan de criteria die zijn opgesomd in artikel 19 (paragraaf 3) van het ICCPR – beperkingen, die geen belediging of het beledigen van ideeën omvatten.
eindnoten
[1] http://www.hrw.org/news/2013/10/29/kuwait-10-years-twitter-comments
[2] http://www.bbc.com/news/world-middle-east-27318400
[3] http://www.ohchr.org/en/professionalinterest/pages/ccpr.aspx
'Het gebruik van 'belediging' bij het zwijgen opleggen van onlinejournalisten', Humanisten Internationaal