MONDELINGE VERKLARING
Mensenrechtenraad van de Verenigde Naties, 25th Sessie (3rd - 28th Maart 2014)
Jaarlijkse discussie over de mensenrechten van personen met een handicap
Spreker: Hannah Bock, internationaal vertegenwoordiger voor IHEU
Dank u, mijnheer de voorzitter.
Wij danken de Hoge Commissaris en haar Bureau, evenals de Taskforce (Toegankelijkheid bij de VN), voor hun aanzienlijke inspanningen om de toegankelijkheid hier bij de VN het afgelopen jaar te verbeteren. Bovendien zou ik mijn gekozen thuisland, Zwitserland, graag willen verwelkomen als nieuw lid dat zich heeft aangesloten bij het UN CRPD, en mijn steun willen aanbieden bij de komende uitdagingen rond inclusie.[1]
“Het recht op onderwijs is een universeel recht, erkend door de internationale mensenrechtenwetgeving”[2]en is de sleutel tot vooruitgang en ontwikkeling. In haar rapport zei de Hoge Commissaris: “ Inclusief onderwijs is sociaal belangrijk omdat het een solide platform biedt voor het tegengaan van stigmatisering en discriminatie. Een gemengde leeromgeving waarin ook mensen met een handicap participeren, maakt het mogelijk dat hun bijdragen worden gewaardeerd en dat vooroordelen en misvattingen geleidelijk worden uitgedaagd en ontmanteld.”[3]
Wij willen daarom de aandacht vestigen op het feit dat inclusie geen eenrichtingsverkeer is, en suggereren dat de inclusie van mensen met beperkingen of lichamelijke beperkingen in het reguliere onderwijssysteem slechts een eerste stap in dit proces is. Om echte inclusie te bereiken moet het voor iedereen gelden: mensen met een handicap en mensen zonder.
Volgens artikel 19 van het UN CRPD moeten mensen met een handicap worden ondersteund om zelfstandig te leven en opgenomen te worden in de gemeenschap. Wij verwelkomen de inspanningen van staten als Finland, Noorwegen en Zweden om barrières te slechten[4]. In overeenstemming met artikel 24 dringen wij er bij staten op aan meer te doen om ervoor te zorgen dat personen met een beperking onderwijs krijgen op reguliere scholen, en waar nodig clausules van niet-afwijzing in hun onderwijsbeleid te implementeren. We nemen nota van de recente casestudy van Cambodja, waar gebarentaal en braille op reguliere scholen worden onderwezen om zowel valide leerlingen als gehandicapten te sensibiliseren.[5]
Het idee om discriminatie terug te dringen wordt ondersteund door het Actieplan voor de implementatie van het VN-Verdrag[6]. Saarland in Duitsland, dat een jaar geleden de eerste stap naar inclusie zette door het onderwijs aan gezonde en gehandicapte kinderen op te nemen, biedt een positieve casestudy op dit gebied. Ik heb daar kinderen zien zoeken naar andere communicatiemiddelen en zo de barrières zien slechten. En bovendien probeerden slechthorende kinderen gebarentaal te leren van dove kinderen, omdat ze allemaal onder hetzelfde dak zaten.
Dames en heren, Excellenties, een deel van de oplossing voor het doorbreken van de kunstmatige en onnodige barrières tussen mensen met een lichamelijke beperking en mensen met een handicap is om mensen, en vooral kinderen, de mogelijkheid te geven elkaar in hun dagelijks leven te onderwijzen.
Dank je.
eindnoten
[1] http://www.humanrights.ch/de/Schweiz/Inneres/Gruppen/Behinderte/idart_8343-content.html
[2] http://view.officeapps.live.com/op/view.aspx?src=http%3A%2F%2Fwww.ohchr.org%2FEN%2FHRBodies%2FHRC%2FRegular- Sessions%2FSession25%2FDocuments%2FAnnualinteractivepersonswithdisabilities.doc
[3] A/HRC/25/29, §8
[4] A/HRC/25/28 III ff
[5] A/HRC/25/28 V, nr. 65; http://www.eine-schule-fuer-alle.info/downloads/13-62-439/KStA_Bericht_Geb%C3%A4rdensprachprojekt_10-01-09.pdf
[6] http://www.saarland.de/dokumente/thema_soziales/Aktionsplan_Web.pdf
'Inclusieve onderwijssystemen en het beëindigen van de discriminatie van mensen met een handicap', Humanisten Internationaal