MONDELINGE VERKLARING
Internationale Humanistische en Ethische Unie
VN-Mensenrechtenraad, 32nd Sessie (13th 1 junist Juli 2016)
Algemeen debat over punt 3
Wij danken de werkgroep voor haar uitstekende rapport over discriminatie van vrouwen. Gezien de tijdsbeperkingen zullen we slechts één aspect ervan in het bijzonder benadrukken. Dat wil zeggen dat het probleem van ‘religieuze en culturele factoren’ wordt gebruikt om ‘de waardigheid van meisjes en vrouwen te negeren’ in tegenstelling tot hun ‘recht op gelijkheid in de gezondheidszorg’.
Zoals het rapport opmerkt, worden vrouwen op het gebied van seksuele en reproductieve gezondheid en rechten (SRGR) vaak onderworpen aan vernederende en onterende behandeling vanwege hun geslacht, “soms uitdrukkelijk in naam van moraliteit of religie, als een manier om te straffen wat wordt beschouwd als ‘immoreel gedrag.'”
De Katholieke Kerk, hier vertegenwoordigd door de delegatie van de Heilige Stoel, heeft op dit gebied een bijzonder beschamende staat van dienst. Het wordt uitsluitend door mannen gerund en heeft zijn aanzienlijke macht en mondiale invloed aangewend om de reproductieve rechten en seksuele vrijheid van vrouwen te controleren, door campagne te voeren om vrouwen abortus en het gebruik van anticonceptie te ontzeggen.
In veel zelfbenoemde moslimlanden worden religie, traditie en cultuur gebruikt om de vrouw te controleren en te castreren in haar seksualiteit en reproductieve rechten. De controle begint vaak bij jonge meisjes; in sommige landen worden meisjes uitgehuwelijkt, in andere worden ze verminkt en worden hun geslachtsdelen afgesneden en aan elkaar genaaid. Voor vrouwen is de situatie niet beter; in landen waar de restrictieve shariawetgeving wordt toegepast, is het recht van vrouwen op echtscheiding en voogdij over kinderen beperkt, en is verkrachting vaak onmogelijk te bewijzen onder de door de wet gestelde voorwaarden. In de meest extreme en misselijkmakende omstandigheden kunnen vrouwen zich bevinden gestraft omdat je verkracht bent.
Zoals de werkgroep stelt, mogen religieuze doctrines en het recht op vrijheid van godsdienst of levensovertuiging nooit boven de rechten van vrouwen en meisjes worden geplaatst en kunnen deze nooit worden gebruikt om de ontkenning van die rechten te legitimeren.
Wij roepen de Raad op om dit te erkennen door middel van expliciete taal in resoluties en als onderdeel van zijn retoriek in het algemeen. Voor alle duidelijkheid: “Culturele bijzonderheden en religieuze bijzonderheden” kunnen niet, zoals eerder en veelvuldig in dit forum is gedaan, worden aanvaard als argument door leden die de discriminatie van vrouwen willen excuseren.
'Religieuze doctrine en de ontkenning van SRGR', Humanisten Internationaal