De wereldwijde afschaffing van wetten tegen godslastering

Voorgesteld door de Raad van Humanisten Internationaal

Humanisten Internationaal,

Met gids door de beginselen van de internationale mensenrechtenwetgeving en de Verklaring van Amsterdam,

Herinnerend de Oxford Declaration on Freedom of Thought and Expression, geratificeerd op het World Humanist Congress 2014,

Herkennen dat wetten tegen godslastering religieuze overtuigingen en praktijken, symbolen, instellingen en autoriteiten beschermen tegen legitieme en noodzakelijke kritiek,

Vaststellend dat afvalligheid in veel delen van de wereld als een vorm van godslastering wordt beschouwd,

Vaststellend dat, hoewel wetten tegen godslastering niet beperkt zijn tot een bepaalde religie of regio, waar deze ook bestaan, ze dienen om religieuze vervolging te legitimeren die disproportioneel gericht is tegen minderheden, waaronder humanisten, niet-gelovigen en politieke dissidenten,

Opnieuw bevestigend dat de rechten op vrijheid van gedachte, geweten, godsdienst of overtuiging, en op vrijheid van mening en meningsuiting, mensenrechten zijn die voor iedereen gegarandeerd zijn, in overeenstemming met de artikelen 18 en 19 van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens en van het Internationaal Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten, en dat deze rechten essentieel zijn voor de intellectuele en culturele ontwikkeling,

Herhalend dat er onder de internationale mensenrechtenwetgeving geen rechtvaardiging bestaat voor het voortbestaan ​​en de implementatie van wetten tegen godslastering, aangezien er geen fundamenteel recht bestaat om niet beledigd te worden in iemands religieuze gevoelens, en religies op zich geen rechten hebben,

Herhalend voorts dat het recht op vrijheid van godsdienst of overtuiging niet gaat over het respecteren van religie, maar over het respecteren van de (absolute) vrijheid van een individu om bepaalde overtuigingen aan te hangen en (gekwalificeerde) vrijheid om de religie of overtuiging van zijn keuze naar buiten toe te manifesteren,

Benadrukken dat wetten tegen godslastering van nature discriminerend zijn, in die zin dat ze sommige religies een ander niveau van bescherming bieden dan andere, en dat in veel gevallen de oprechte uiting van humanistische of niet-religieuze opvattingen op zichzelf als godslastering kan worden geïnterpreteerd ,

benadrukken dat wetten tegen godslastering een belemmering vormen voor vooruitgang, omdat de onnauwkeurige, inherent politieke en subjectieve aard waarin blasfemiewetten worden toegepast zelfcensuur aanmoedigt en de menselijke drang naar een vrij en rationeel debat, artistieke creativiteit, academische vrijheid, wetenschap en wetenschappelijke ontdekkingen onderdrukt ,

benadrukken verder dat wetten tegen godslastering het essentiële werk van mensenrechtenverdedigers belemmeren door de kritiek af te schrikken van schadelijke praktijken die verband houden met religie, zoals slavernij of gedwongen huwelijken, en het bepleiten van secularisme en humanistische waarden,

Remembering dat door de geschiedenis heen en tot op de dag van vandaag talloze humanistische en seculiere denkers, schrijvers en activisten zijn vermoord, aangevallen, lastiggevallen en tot zwijgen gebracht door de buitengerechtelijke handhaving van wetten tegen godslastering, die culmineerden in daden van geweld en waakzaamheid van de maffia,

In het licht hiervan, onderstrepen waarvoor de mondiale humanistische beweging een verantwoordelijkheid heeft
degenen binnen onze gemeenschap die het risico lopen vervolgd te worden als gevolg van wetgeving
het criminaliseren van godslastering,

Herkennen dat haatzaaiende uitlatingen en haatmisdrijven een ernstig probleem vormen in vrijwel alle samenlevingen, en leiden tot discriminatie en stigmatisering van gemeenschappen en individuen op basis van onder meer hun etniciteit, religie of overtuiging,

Herkennenniettemin dat wetten tegen godslastering een ongepast mechanisme zijn om haatzaaiende uitlatingen en intolerantie te bestrijden, en dat er een noodzaak bestaat om een ​​duidelijk onderscheid te maken tussen haatzaaiende uitlatingen – die zich richten op levende mensen – en godslastering – die zich richt op symbolen, concepten en ideeën,

Erkennen dat, zelfs op plaatsen waar ze niet actief worden gehandhaafd, wetten tegen godslastering die nog steeds in de wetboeken staan, zeer problematisch zijn, omdat ze legitimiteit kunnen verlenen aan argumenten ten gunste van het ondersteunen van het gebruik van blasfemiewetten in andere landen,

Roept regeringen, humanistische organisaties en het maatschappelijk middenveld op om steun te verlenen aan:

1. 1. De wereldwijde intrekking van wetten tegen godslastering, in die rechtsgebieden waar wetten bestaan
      tegen godslastering worden actief gehandhaafd, daar waar dit niet vaak of nooit gebeurt
      gehandhaafd, maar blijven op de wet staan, en in die gevallen waartegen een moratorium geldt
      hun gebruik;
   2. Een einde maken aan de straffeloosheid voor daden van gepeupelgeweld tegen degenen die dat wel doen
      ‘godslasteren’ door religieuze overtuigingen en praktijken, symbolen,
      instellingen en autoriteiten;
   3. In plaats van wetten tegen godslastering, in overeenstemming met artikel 20 van de Internationale
      Verdrag inzake burgerrechten en politieke rechten en het VN-actieplan van Rabat, de
      implementatie van effectieve wetten tegen haatmisdrijven die het aanzetten tot haat voorkomen,
      onder meer op basis van iemands religie of overtuiging, en alomvattend beleid
      die de oorzaken van ongelijkheid en discriminatie in al zijn vormen aanpakken
   4. Het opzetten van alfabetiseringsprogramma's over de vrijheid van godsdienst of levensovertuiging en over de mens
      rechten, om te voorkomen dat het recht op vrijheid van godsdienst of levensovertuiging bestaat
      opzettelijk verkeerd geïnterpreteerd of geïnstrumentaliseerd.

Voorgestelde academische referentie

'De wereldwijde afschaffing van wetten tegen godslastering', Humanists International, Algemene Vergadering, Online, 2021