
Vidya Bhushan Rawat is de oprichtster van de Social Development Foundation, een Indiase partnerorganisatie van Humanists International. Vidya is een politiek commentator, radicaal humanist en mensenrechtenactiviste met meer dan 25 jaar ervaring in diverse sociale bewegingen en gemeenschappen in India. Enkele jaren geleden bezocht Vidya pater Stan Swamy in zijn centrum in Ranchi en interviewde hem over verschillende kwesties met betrekking tot de Adivasi-gemeenschap.
Dit artikel werd oorspronkelijk gepubliceerd op CounterCurrents.com.
De dood van pater Stan Swamy in hechtenis herinnert ons eraan hoe het Indiase strafrechtsysteem is ingestort en door de machtspartij wordt gebruikt om activisten, schrijvers, andersdenkenden en politieke tegenstanders te criminaliseren. Je hoeft er niet te veel over na te denken, maar het is een opeenvolging van gebeurtenissen sinds 2014, nadat de regering van Narendra Modi de macht overnam. Rechtstreeks van NGO's waren maatschappelijke organisaties, mensenrechtenorganisaties en activisten het doelwit in de 'eerste fase', wat misschien onopgemerkt bleef omdat de meeste mensen vochten voor de rechten van de meest gemarginaliseerden zoals Dalits en Adivasi's. Kwesties over Dalits en Adivasi's krijgen nooit een coverstory of nieuwe artikelen op de voorpagina die dagenlang worden gevolgd, tenzij en totdat je de regerende partij afschildert als de 'kampioen' van hun zaak en van het door de overheid geïnitieerde beleid dat nuttig voor hen is.
Kijk naar de stilte van de media vandaag. Niemand twijfelt aan de onverantwoordelijkheid van deze instanties, die mensen naar eigen inzicht tot criminelen kunnen maken en ontslaan. Degenen die JNU aanvielen, de politie misbruikten, dreigden met directe actie,
Vader Stan Swamy was een vrome man die zich inzet voor de rechten van Adivasi in Jharkhand. Een man die geboren en getogen is in Trichy, Tamilnadu en later in Bangalore werkte, maar zijn hart altijd bij de Adivasi's was. Hij hield van hen en kwam op voor hun rechten. Stel je een persoon voor die uit een geheel andere regio komt met een andere taal en culturele achtergrond en die een van de meest gerespecteerde sociale activisten van het gebied wordt. Hij was tussen 1975 en 1986 directeur van het Indian Social Institute, Banglore en zou overal in het Zuiden van zijn gepensioneerde leven hebben genoten, maar zijn overtuigingen brachten hem naar Ranchi waar hij een instelling oprichtte met de naam 'Bagaicha' of tuin. Een bezoek aan Bagaicha zal je laten zien waarom de Adivasi's zoveel van hem hielden en hem respecteerden. Op de plaats vind je prachtige beelden van Adivasi-helden zoals Birsa munda en anderen. Er is een martelaarsmonument waarin de namen zijn gegraveerd van alle Adivasi's die zijn omgekomen om hun rechten te beschermen. Misschien is de 'macht' altijd bang dat mensen in de marge hun geschiedenis en macht kennen.
Pater Stan Swamy behoort tot Trichy, waar hij op 26 april 1937 werd geboren. Hij was een jezuïetenpriester en kon er daarom nooit aan denken om zelfs maar geweld tegen zijn volgelingen te prediken. Ik beweer niet dat ik hem persoonlijk ken, ook al heb ik hem geïnterviewd en kende ik hem via zijn werk. Wanneer we wilden dat iemand uit Jharkhand zou spreken over de kwesties van de Adivasi-kwestie, zou pater Stan Swamy de eerste keuze zijn. Hij had zo'n vriendelijke en zachte stem dat niemand ooit kan denken dat hij de 'opstand' zou steunen. Waarom zou Adivasi gezien moeten worden als 'opstandeling' in eigen land? De Pathalgarhi-beweging was Adivasi's strijd voor de bescherming van hun land. Het is ironisch dat misdadigers en huurlingen die alleen maar met hun hebzuchtige ogen naar de Adivasi-ruimtes kijken, de kwestie van de rechten van Adivasi als ongrondwettelijk beschouwen. De historische strijd die werd gelanceerd door de legendarische broers Birsa Munda, Tilaka Majhi en Siddho-Kanho in de hele Jharkhand-regio was niets anders dan het beschermen van hun land en bossen tegen de 'dikku's', dwz buitenstaanders. In plaats van introspectief te zijn, was de vorige regering in Jharkhand bezig met een marketingcampagne om Adivasi-land te veroveren en hen dakloos te maken in hun eigen land.
Toen ik een paar jaar geleden met pater Stan Swamy sprak, had hij er het volste vertrouwen in dat hem niets zou overkomen, aangezien hij zijn strijd alleen op geweldloze en democratische wijze voerde. De grootste ironie is dat een man die zich wijdde aan vrede en geweldloosheid werd aangeklaagd wegens het 'verspreiden' van geweld op een plek die niets met hem te maken heeft. Bhima Koregaon is de plaats waar Dalits al jaren bezoeken om de overwinningsdag van de Mahar-troepen op de Peshwas te vieren. Het geweldincident van 1 januari 2018 in Bhima Koregaon was eigenlijk het spel van degenen die bang waren voor de Dalits en hun beweringen. De massale mobilisatie van Dalits in Bhimakoregaon gebeurt spontaan, maar de staat Maharashtra onder een brahmaanse Devendra Fadnavis realiseerde zich dat de steeds assertievere Ambedkariet een bedreiging zou vormen voor hun onbetwiste apparaat en daarom werd er geweld ontketend door degenen die bang waren voor de opkomende Ambedkarieten bewering. . Maar wat er later gebeurt, is een typische modus operandi van de door Sangh Parivar geleide regering. De boeven die geweld ontketenden in Bhimkoregaon en andere plaatsen kregen bescherming van de politie van Maharashtra, die een zaak aanspande tegen Elgar Parishad wegens het organiseren van een bijeenkomst in Bhima Koregaon onder het voorwendsel dat deze werd gesponsord door maoïsten. Dit was een opzettelijke poging om mensen te ontmoedigen naar Bhimakoregaon te komen. Langzaam spande de politie van Maharashtra zaken aan tegen talloze intellectuelen en activisten en arresteerde hen. Later werd deze zaak overgedragen aan de NIA. Al degenen die zijn gearresteerd op grond van verzonnen aanklachten of verzonnen verhalen zijn bekende activisten, auteurs en intellectuelen. Ze hebben op het terrein gewerkt en de meesten van hen zijn ouder dan 65 jaar. Een
Pater Stan Swamy werd op 8 oktober 2020 gearresteerd door de National Investigating Agency en geslagen met UAPA-aanklachten. Zijn kantoor werd verschillende keren overvallen, maar er werd niets belastends tegen hem gevonden. Hij was 84 jaar oud en leed aan de ziekte van Parkinson en de politie van Maharashtra wilde dat hij naar Mumbai kwam voor onderzoek, dat hij bij hem thuis wilde laten uitvoeren. Alles werd afgewezen en hij werd in Ranchi gearresteerd en naar Mumbai gebracht en in de gevangenis van Taloja ondergebracht. Toen het aantal gevallen van Covid-19 toenam, had de regering voorzichtig genoeg moeten zijn om te overwegen de gevangenissen niet met politieke gevangenen te vullen, maar dat deed ze niet. Er werden pogingen gedaan door zijn advocaten om de rechtbanken ervan te overtuigen hem op zijn minst op gezondheidsredenen borgtocht te verlenen, maar schokkend genoeg waren de rechtbanken niet bereid om de NIA-advocaten te 'negeren' die zich fel tegen de borgtocht verzetten. Het is verrassend dat Varavara Rao borgtocht kreeg na vele hoorzittingen en dat rechtbanken hem er ook van probeerden te overtuigen dat hij medische zorg zou krijgen, maar hem uiteindelijk na vele dagen op borgtocht vrijliet. Het is verrassend dat de ‘wetten’ die Varavara Rao borgtocht verleenden, niet ‘van toepassing’ werden gemaakt op pater Stan Swamy.

Op 23 oktober 2020 wees de rechtbank zijn verzoek om borgtocht af. Op 6 november dienden zijn advocaten een verzoek in om hem een rietje en een drinkbeker te verstrekken, omdat hij niet zelfstandig een kopje of glas kon vasthouden. De NIA reageerde hier pas na 20 dagen op. Na veel aandringen kreeg hij dit uiteindelijk. Rechter Madan B. Lokur schrijft in zijn briljant geformuleerde artikel in The Wire: "Deze aanvraag werd met grote ongevoeligheid behandeld. Eerst vroeg de aanklager tijd om een antwoord in te dienen. Was dat nodig? Had Stan Swamy niet gewoon een rietje en een drinkbeker kunnen krijgen? En, nog verrassender, de rechter gaf de aanklager 20 dagen de tijd om te reageren! Dit was ronduit verbazingwekkend. Eerlijk gezegd, als het gevangenissysteem mededogen en menselijkheid had getoond, had Stan Swamy de rechtbank niet hoeven benaderen voor zoiets simpels als een rietje. Uiteindelijk, als een grote gunst, gaven de autoriteiten Stan Swamy een drinkbeker . Een klein gebaar van barmhartigheid! Een klassiek geval van iemands pijn negeren."
Vader Stan Swamy is nu een 'vrij' man. De Indiase staat kan niets doen. Het heeft de internationale gemeenschap duidelijk gemaakt dat onze instellingen niet alleen aan het instorten zijn, maar ook in gevaar zijn gebracht. We zeiden altijd dat mensen voor een sterkere en gezondere democratie onafhankelijke media en rechterlijke macht nodig hebben, omdat ze allebei de waakhond worden in tijden waarin de ‘machten’ bedwelmd zijn, maar helaas hebben beide in India weldenkende mensen diep teleurgesteld.
De rechtbanken trekken tegenwoordig het verhaal van de onderzoekende instanties niet in twijfel. Rechters worden overgeplaatst als zij een onafhankelijk standpunt innemen. De zaak van rechter Muralidhar is daar een voorbeeld van. De media maken deel uit van de samenzwering en nooit zijn de media een grotere bedreiging voor de democratie geworden dan nu het geval is. Het legitimeerde het verhaal dat door de regerende partij via de onderzoeksbureaus werd opgebouwd. De rechtbanken waren zelfs na twee of drie jaar niet in staat de agentschappen aan te spreken wegens hun vertraging of hun onvermogen om onderzoek te doen. Mensen zitten opgesloten in de gevangenis, lijden in stilte en worden geconfronteerd met bedreiging van hun leven in deze tijd van Covid 19, en toch worden er geen vragen gesteld.
Het zijn moeilijke tijden voor ons allemaal. Pater Stan Swamy werd om een bepaalde reden gemarteld. Hij compromitteerde zijn principes niet en ging ermee door. Hij leidde een leven waar we allemaal trots op zijn. Hij had een verstandige stem. Als gezondere stemmen die spreken over de eenheid van het land, de constitutionele macht en de rechten van de gemarginaliseerden door de overheidsinstanties tot misdadigers worden gemaakt, dan is de toekomst van het land somber. Onze grondwet is al gescheurd. Journalisten als Siddique Kappan zitten in de gevangenis omdat ze een zaak hebben gerapporteerd. Rechtbanken zijn niet in staat serieuze vragen te stellen of het politieke leiderschap ter verantwoording te roepen.
De vraag is of de rechterlijke macht hier gehoor aan zal geven. Of er een introspectie zal zijn dat genoeg genoeg is en dat onze instellingen hun onafhankelijkheid en autonomie moeten laten gelden. Bescherm de rechten van de mensenrechtenverdedigers en laat hen ademen. Geen van hen zal zich uitspreken voor geweld en haat. Dit zijn voor iedereen cruciale momenten. Het enige wat telt is of onze rechtbanken zich nu zullen realiseren dat genoeg genoeg is: het is tijd om in actie te komen en verantwoording af te leggen bij de uitvoerende macht.
Vader Stan Swamy zal nu deel uitmaken van de folklore in Jharkhand. Zijn toewijding en overtuiging zullen ons eraan herinneren pal te staan tegenover een fascistisch regime. Spreek de waarheid tegen de macht. Het is bitter. Het kan ons het leven kosten, maar uiteindelijk zal het leven geven aan het levenloze lijden als gevolg van de moedeloosheid van het politieke leiderschap in het land.
Het is tijd dat onze rechterlijke macht, onze overheidsdiensten en de media serieus nadenken over de vraag of dergelijke wetten niet onder de loep moeten worden genomen of dat deze wetten in strijd zijn met de constitutionele principes of de internationale verdragen en overeenkomsten waarvan wij beweren dat zij er trots op zijn. Het maatschappelijk middenveld spreekt, maar wordt maximaal lastiggevallen, vernederd en geschonden alsof dat de eerste taak van de regering voor het land is.
Men kan het wel of niet eens zijn met de politieke opvattingen van welke 'beschuldigde' dan ook, maar niemand zal zeggen dat zij naxals zijn of in strijd zijn met de grondwet van India. Wat dat betreft zullen zelfs Naxals, Pakistani of anti-staatsburgers met dezelfde wet te maken krijgen. Niemand in welke samenleving en welk land dan ook kan worden vervolgd zonder een eerlijke kans te krijgen om zijn of haar onschuld te bewijzen. De UAPA-wet schendt feitelijk het uitgangspunt van de wet waarin dit staat. Nu moeten de verdachten bewijzen dat ze onschuldig zijn. Bovendien zijn de procedures zo dat als je boven de zestig bent of met verschillende kwalen te maken hebt, het 'doodstraf' is zonder proces of definitief oordeel. In de tijden van Covid hadden onze autoriteiten, zowel de rechterlijke macht als de politie, gevoeliger moeten zijn. Uiteraard is de grootste boosdoener hierin het politieke leiderschap dat schaamteloos het wrede verhaal opbouwt via hun ‘propaganda’-machinerie. Pater Stan Swamy viel onder dit ongevoelige regime omdat hij de waarheid sprak en standvastig was. We weten niet of degenen die selectief, op een goed geplande en berekende manier de gerespecteerde intellectuelen, auteurs en activisten criminaliseerden, ooit aan introspectie zullen doen of berouw zullen tonen. Het gebeurde nooit toen Grahm Stains en zijn twee kinderen in hun auto werden verbrand. Tot op heden verdedigen ze de boeven en misdadigers die betrokken waren bij deze gruwelijke misdaad en ik ben er zeker van dat ze zich niet zullen terugtrekken. Ze zullen 'nieuw bewijsmateriaal' aandragen om hun criminele daad verder te rechtvaardigen, maar we hopen dat de mensen in het land zeker de pijn en angst zullen voelen van een 84-jarige man aan wie fundamentele waardigheid en mensenrechten in de gevangenis werden ontzegd. Het overkwam pater Stan Swamy en het kan iedereen overkomen die volgens het regime tegen zijn politieke ideologie is. Toch zijn het in alle grote democratieën de instellingen die kracht moeten tonen en in verzet moeten komen tegen de wetteloosheid van de staat. Met één vonnis werd rechter HR Khanna onsterfelijk in de juridische gesprekken, hoewel er veel opperrechters en andere rechters na hem zijn geweest, maar telkens wanneer het land zich de mensenrechten en burgerlijke vrijheden herinnert, wordt de naam van rechter Khanna met grote eerbied aangenomen.
Laten we eens kijken hoe ons 'systeem' zich beweegt nadat ze een onschuldige man zonder vorm van proces hebben vermoord.
Een grote groet aan pater Stan Swamy.