Het altruïstische gedachtegoed van Humanists Australia: Waarom humanisme thuishoort in muziek, film en cultuur.

  • blogtype / Lidmaatschapsblog
  • Datum / 17 July 2026
  • By / Contributor

Elke beweging heeft een soundtrack nodig. Mensen zijn sociale wezens en humanisten zijn daarin niet anders – we komen samen.

Tobi Ruwase is een levenslange muziekliefhebber met een achtergrond in maatschappelijk werk en onderwijs aan jonge kinderen. Als onderzoeksassistent in Texas ondersteunde ze door subsidies gefinancierde programma's voor migranten en kansarme gezinnen en liep ze stage bij de Verenigde Naties in New York. Opgroeiend in een niet-religieus gezin in Nigeria met moslim- en christelijke ouders, begrijpt ze uit eigen ervaring de isolatie van opgroeien zonder een seculiere gemeenschap in een diep religieuze samenleving. Nu ze net moeder is geworden, sloot ze zich aan bij het Altruistic-label van Humanists Australia om mee te bouwen aan de culturele infrastructuur die ze zelf zo graag had gehad: humanistische middelen, muziek en een gemeenschap voor de volgende generatie.

 

Tijdens meetups, hangouts, conferenties, campagnes, virtuele bijeenkomsten, ceremonies en communities – plekken waar we onze eigen waarden in kunstvormen kunnen promoten en verdedigen.

Ook wij mensen lenen kunst en maken die ons eigen.

Wist je dat "Here Comes the Bride", dat vaak gespeeld wordt bij kerkelijke bruiloften, oorspronkelijk een bruidskoor was uit een 19e-eeuwse opera? Het christendom nam het over en nu voelt het als iets heiligs.

Wist je dat "Leef lang en welvarend" en de Vulcan-groet afkomstig zijn van de Hebreeuwse priesterlijke zegen, Birkat Kohanim? Star Trek heeft het overgenomen, en nu voelt het futuristisch aan.

Bekijk deze korte samenvatting van 30 seconden van Humanists International.

Ik nam contact op met de maker van de video, Harry Linley, medewerker fondsenwerving en communicatie bij Humanists International, om te vragen wat hem aantrok in Star Trek. Harry zei: "Ik koos ervoor om Star Trek te gebruiken, deels om gelijkgestemden te bereiken op sociale media, omdat de serie zo'n grote en betrokken fancommunity heeft, maar ook vanwege de sterke banden tussen de serie en het humanisme. Star Trek heeft altijd thema's als rationeel onderzoek, seculiere ethiek, diversiteit en een hoopvolle visie op de toekomst van de mensheid zonder religie centraal gesteld, dus het voelde als een natuurlijke match voor dit soort content."

Hoeveel van ons beseffen dat dit fictieve universum in de kern humanistisch is?

Bedenker Gene Roddenberry stelde zich de Verenigde Federatie van Planeten voor als een universum gebaseerd op rede, wetenschap en empathie. Geen goden. Geen dogma's. Gewoon mensen die het samen uitzoeken.

Vulkanen beoefenen IDIC — Oneindige Diversiteit in Oneindige Combinaties. De kosmische versie van humanistische waardigheid.
En Spock? Half mens, half Vulcan. De brugfiguur. Hij leert de Federatie om logica met empathie te combineren en leert de mensen de waarde van rede.

"Leef lang en welvarend" is niet zomaar een slogan. Het staat voor wederzijds succes.

Stel je voor hoe humanisme eruit zou zien met zo'n grote aanwezigheid in de mainstream.

In films. In muziek. De manier waarop christelijke muziek de grenzen van verschillende stromingen overstijgt — ik heb moslims ontmoet die meezingen.
Stel je voor dat het symbool van de Gelukkige Mens net zo direct herkenbaar is als de Vulcan-groet.

Terwijl ik dit schrijf, zet ik beide symbolen in gedachten naast elkaar – of het nu de uitgestrekte handen van de Happy Human zijn of de uitgestrekte vingers van de Vulcan-groet. We reiken allemaal naar iets uit…

Het doet me ook afvragen of ons symbool beïnvloed is door de Vulcan-groet.

Ik hou van hedendaagse christelijke muziek en sommige gospelmuziek. Ik zing graag mee.

En wanneer de tekst 'God' of 'Jezus' zegt en ik me ongemakkelijk voel, neem ik een muzikale pauze. Een fermata. Een pauze die net lang genoeg duurt om adem te halen, voordat de muziek overgaat in iets wat me wel past.

Dat is de ruimte die we zouden kunnen vullen.

Kijk maar naar kunstenaars die het al doen, zonder het humanisme te noemen.

Neem bijvoorbeeld de altruïstische artiest Madam Who? — Audra Coldiron. Genre-overstijgend. Popanthems voor buitenstaanders.

Ze heeft hersenkanker, een bijna-verdrinking en problemen in de muziekindustrie overwonnen en is er sterker uitgekomen met nummers als "Reclaim Your Power", "You Are Not Alone", "I Am Enough" en, meest recent, "LLPA (Live Long And Prosper)".

Ze zingt niet over doctrine. Ze zingt over waardigheid, veerkracht, gemeenschap. Humanistische waarden.

En ze is niet de enige. Er zijn overal muzikanten die liedjes schrijven over hoop en menselijkheid – sommigen maken al deel uit van ons netwerk via Altruistic – die waarschijnlijk nog nooit het woord 'humanisme' in verband met hun werk hebben gehoord.

Bij Humanists International zijn we een organisatie met meer dan 100 leden. Stel je voor dat we een gezamenlijk volkslied hebben.

Een humanistische klank. Een muziekboekenclub. Liederen die tijdens ceremonies worden aangeleerd, op conferenties worden gespeeld en online worden gedeeld.
De kans is er. De podia zijn er al.

Het is tijd dat het humanisme zijn eigen kunst en klank omarmt. Dan zullen anderen het misschien ook opmerken.
Leef lang en welvarend, o gelukkige mensen!

Als je meer wilt weten over Altruistic of wilt meedoen, stuur dan een e-mail naar: [email protected]

Terwijl je hier bent...

Als geregistreerde liefdadigheidsinstelling en NGO vertrouwen we op de donaties die we ontvangen van onze leden en supporters om ons te helpen campagne te voeren over humanistische kwesties, te lobbyen voor humanistische waarden bij internationale instellingen (waaronder de Verenigde Naties) en humanisten te beschermen die het risico lopen op vervolging en geweld. Als u onze doelstellingen steunt, overweeg dan om vandaag nog een eenmalige of periodieke gift te geven. Bedankt.

Doneren
Delen
WordPress-thema-ontwikkelaar - whois: Andy White London