Over de hele wereld groeit het aantal niet-religieuze mensen voortdurend. Er wordt geschat dat er 1.1 miljard mensen in de wereld zijn die geen religieuze banden hebben, wat betekent dat zij zich identificeren als atheïsten of agnostici, of hun religie omschrijven als ‘niets bijzonders’.
Als u dezelfde waarden deelt, raden we u aan u aan te melden voor de nieuwsbrief van Humanists International om meer te weten te komen. U kunt hieronder ook uw lokale humanistische groep of organisatie vinden. Vaak realiseren mensen die nieuw zijn in het humanisme zich niet dat er een wereldwijde gemeenschap van gelijkgestemden bestaat waarmee ze in contact kunnen komen.
Humanists International bestaat uit meer dan 120 lidorganisaties en geassocieerde groepen over de hele wereld. U kunt hier de dichtstbijzijnde groep vinden . Hoewel de definitie van humanisme enigszins kan verschillen tussen organisaties en groepen, dient de Verklaring van Amsterdam als de definitieve leidraad voor het moderne humanisme voor iedereen in onze wereldwijde gemeenschap.
Een humanist is iemand die erkent dat wij, mensen, de meest nieuwsgierige en meest bekwame beheerders van kennis in het bekende universum zijn.
Een humanist is iemand die erkent dat wij, mensen, verreweg de meest verfijnde morele actoren op aarde zijn. Wij zijn in staat ethiek te begrijpen.
Humanisten zijn mensen die waarde hechten aan zichzelf en aan elkaar, en die de persoonlijkheid en waardigheid van hun medemens respecteren.
Er is geen reden om aan te nemen dat 'betekenis' van een opperwezen moet komen. Als je een zin op papier kunt schrijven die geen onzin is, dan kun je betekenis creëren!
Iedereen die het in grote lijnen met het bovenstaande eens is, kan worden omschreven als een humanist, of zichzelf identificeren als een humanist (zelfs als hij of zij een of twee opmerkingen heeft).
Om humanist te zijn, is er geen toelatingsprocedure, geen noodzakelijk overgangsritueel en geen hiërarchie waartoe je moet behoren.
Humanisten zijn humanisten, ze hoeven zich niet bij een organisatie aan te sluiten of ergens op een lijst te staan! Maar als je humanist bent, of als je het idee net ontdekt en verkent, dan ben je van harte welkom om je als individuele supporter aan te sluiten bij Humanists International. Zo leer je meer over ons werk of krijg je een eerste stap om meer informatie over humanisme te verkrijgen.
Sommige humanisten kiezen ervoor om zich aan te sluiten bij – of hun eigen – organisaties op te richten, zoals lokale groepen of een nationale organisatie. Er zijn verschillende redenen om dit te doen. Ze kunnen bijvoorbeeld een verlangen hebben naar discussie of sociale contacten met gelijkgestemde mensen, om te leren van sprekers of andere groepsleden, of om bij te dragen aan campagnes of humanitaire inspanningen die hen nauw aan het hart liggen.
Humanists International is de overkoepelende organisatie voor humanistische en andere niet-religieuze organisaties. Onze leden kunnen alle elementen van het humanisme omvatten (bijvoorbeeld een "Humanistische Vereniging") of zich richten op een specifiek gebied ("Atheïstische Vereniging", "Seculiere Vereniging", "Vrijdendersgroep", enz.).
Sommige humanistische groeperingen begonnen als liberale religieuze groeperingen, die op een gegeven moment besloten het concept van ‘goden’ achter zich te laten. Ze vonden een nieuwe manier om sommige van de waarden en ethiek die ze met zich meebrachten te begrijpen, maar in sommige gevallen behielden ze enkele gemeenschappelijke elementen van religie. Voorbeelden hiervan zijn onder meer ‘ethische cultuur’-maatschappijen en enkele unitaire universalisten.
De meeste humanistische groepen van vandaag zijn echter vanaf het begin gebaseerd op een seculiere, humanistische filosofie. Sommige van deze groepen zijn opgericht als reactie op het bevoorrechten van een meerderheidsreligie door de regering en de strijd van niet-religieuze burgers voor gelijke behandeling. Andere soortgelijke groepen werden opgericht om sociaal ontwikkelingswerk te doen en om te zorgen voor personen die door hun familie of de samenleving werden misbruikt (vaak vanwege hun niet-religieuze opvattingen).
Als u een humanistische of niet-religieuze organisatie vertegenwoordigt, kunt u zich aansluiten bij Humanists International als lidorganisatie.
Lees meer over hoe u de internationale humanistische beweging kunt steunen
Doe meeEr zijn verschillende aspecten of componenten van het humanisme. De meeste van deze elementen kunnen ook op zichzelf staan (je kunt bijvoorbeeld atheïst zijn maar niet in goed en kwaad geloven, dan zou je geen humanist zijn). Humanisten zijn het waarschijnlijk eens met de meeste van de volgende beweringen, althans wat betreft hun brede bedoeling.
Er bestaan geen goden of geesten, geen onstoffelijke geesten of onsterfelijke zielen. Er is geen goddelijk rijk. Natuurlijk zijn er vreemde of nog onbeantwoorde vragen over de wereld, maar naarmate we meer kennis en begrip verwerven, worden voorheen onverklaarde verschijnselen altijd in de "natuurlijke wereld" geplaatst, of kunnen ze worden begrepen "volgens de wetten van de natuur" (of hoe je het ook wilt noemen) . Deze visie wordt filosofisch gezien ook wel naturalisme genoemd.
Naturalisme houdt doorgaans atheïsme in (het ontkennen van het bestaan van een God of goden) of op zijn minst een vorm van agnosticisme (de opvatting dat het bestaan van goden onbekend of onkenbaar is, of zelfs een zinloze vraag).
Het naturalisme accepteert grif dat we op bepaalde vragen zeer vreemde antwoorden kunnen ontdekken. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat we op een dag een groter kader voor onze huidige realiteit zullen ontdekken: de beste wetenschap kan ons vertellen dat het universum een holografische simulatie is of deel uitmaakt van een groter multiversum! Maar een dergelijke ontdekking zou dan deel uitmaken van ‘onze realiteit’ of de totale ‘aard’ van het universum; de ontdekking zou niet worden beschermd door een goddelijk mysterie, of afgesloten door een bovennatuurlijke barrière. De afwijkende mening van het naturalisme ten opzichte van ‘het bovennatuurlijke’ is dus geen arrogant vooroordeel over wat bestaat, maar een soort logische, conceptuele of methodologische beperking. (Voor een natuuronderzoeker lijkt het veel arroganter om het bestaan van zaken als geesten, goden of buitenaardse rijken te beweren.)
Ja, het universum is vaak verrassend! Maar als de mensheid vreemde nieuwe dingen ontdekt over het universum waarin we leven, zijn ze meestal behoorlijk onverwacht (zoals evolutie! andere sterrenstelsels! kwantummechanica!). Dergelijke ontdekkingen sluiten zelden goed aan bij bovennatuurlijke elementen uit de oude mythologie.
Humanisten zijn het erover eens dat we de wereld kunnen leren kennen door middel van rede en de wetenschappelijke methode, ofwel door hypothesen te toetsen aan logica en empirisch bewijs. Met andere woorden, de wereld leent zich voor rationeel onderzoek. Deze opvatting wordt soms rationalisme genoemd.
Als rationalisten hechten humanisten waarde aan vrij onderzoek , in die zin dat ze kunstmatige beperkingen op onderzoek afwijzen. Rationalisme belichaamt ook vrijdenken : het richt zich op kennis die mensen als één gemeenschap kunnen delen en toetsen, in plaats van op de acceptatie van autoriteit, traditie of dogma.
Rationalisme impliceert niet dat humanisten denken dat ze alles weten. Integendeel, het rationalisme verhoogt de normen voor waarheidsclaims: het maakt het moeilijker om te beweren alles te weten. Het rationalisme accepteert grif dat nog niet alle wetenschappelijke vragen bevredigende, verklarende antwoorden hebben. Maar het verzet zich op zijn minst tegen antwoorden die logisch ondeugdelijk zijn of in strijd zijn met wetenschappelijk bewijs.
Rationalisme impliceert niet dat iemand in staat is om altijd rationeel te zijn in alles wat hij of zij doet. Het impliceert ook niet dat elke stelling die het vermelden waard is een logische basis moet hebben, of dat logica en bewijsmateriaal de enige manieren zijn waarop we met de wereld omgaan. Als we ons bijvoorbeeld afvragen: “Van wie houd ik?” of wat we waarderen in het leven of hoe anderen zich waarschijnlijk zullen voelen in een bepaalde situatie, dan wenden we ons misschien niet tot logica, maar tot emotionele introspectie, empathie, herinnering, kunst… Al deze dingen kunnen op hun beurt onderworpen zijn aan een of andere logische analyse, maar zijn niet te herleiden tot rationaliteit. Rationalisme betekent wel dat humanisten de neiging hebben wantrouwig te staan tegenover elke aanspraak op grote waarheden die meer op mythen dan op bewijsmateriaal is gebaseerd. Rationalisme betekent wel dat humanisten waarschijnlijk elke poging zullen verwerpen om het vrije onderzoek te beperken door een beroep te doen op onuitsprekelijke mysteries.
We geven betekenis en doel aan ons leven. Humanisten geloven niet in een hiernamaals of een 'goddelijk doel' voor het universum, maar richten zich op het creëren van betekenis en doel voor zichzelf, op het leiden van een goed leven in het hier en nu.
Een goed leven leiden is niet hetzelfde als ongebreideld hedonisme, of een leven leiden van onvervalst plezier of eigenbelang. Het kan eerder betekenen dat we in gemeenschap leven, anderen helpen, floreren in datgene waar we goed in zijn, bijdragen aan onze mondiale samenleving, en de wereld waarin we ons bevinden verkennen en verwonderen.
Waarom niet? Betekenissen en doeleinden hoeven niet altijd te worden geërfd van een hogere betekenis of doel. Soms komen ze voort uit het feit dat mensen zichzelf doelen stellen, nieuwe handelwijzen bedenken of samenwerken voor een gemeenschappelijk doel.
De mensheid is niet plotseling, ergens in het verleden, door een externe macht gezegend met liefde en rede! Integendeel, onze aard als weloverwogen, sociale wezens is in de loop der tijd geëvolueerd . We zijn in staat om empathie te tonen voor anderen en te redeneren over eerlijkheid en rechtvaardigheid , en hoe samenlevingen functioneren (of juist niet functioneren!).
Nee, dit is helemaal niet hetzelfde als het moreel relativistische standpunt dat alle menselijke gedragingen even moreel (of even amoreel) zijn.
Vergelijk het met de situatie met taal. Net als moraliteit is menselijke taal – een combinatie van schriftelijke, verbale, gebarentaal en gebarencommunicatie – een complex fenomeen dat zich in de loop van de tijd heeft ontwikkeld. Het brengt onze behoeften en mogelijkheden in kaart, maar is niet fundamenteel van buitenaf ontworpen of opgelegd. Het varieert aanzienlijk van plaats tot plaats, maar is vrijwel universeel in enkele van de breedste kenmerken. Niettemin zijn er nog steeds betere of slechtere taaluitingen: uitdrukkingen die goed gevormd of slecht gevormd zijn, uitdrukkingen die communiceren zoals bedoeld of die miscommuniceren, die duidelijk of dubbelzinnig zijn, sommige die waar zijn, andere die onwaar zijn. Moraliteit is eveneens een complex, ontwikkeld geheel van gedachten en gedragingen, maar bepaalde handelingen kunnen rechtvaardig of onrechtvaardig, eerlijk of oneerlijk, nuttig of schadelijk, ethisch of onethisch, moreel of immoreel zijn.
Wat is de morele sfeer (of ‘goed en fout’, ‘goed en slecht’, moraliteit of ethiek)?
Voor humanisten bestaan er morele 'goede en foute' dingen vanwege wie we zijn als mens, inclusief de behoeften en verlangens die we delen, en de behoeften en verlangens van individuen; omdat we met elkaar omgaan en kunnen nadenken over wat we doen; en omdat onze acties zowel onszelf als anderen normatief beïnvloeden . Met andere woorden: we kunnen anderen hinderen of helpen, mensen verdrietig of gelukkig maken, we kunnen het leven van anderen verarmen of verrijken, een leven leiden met somber fatalisme of met menselijke bloei. De antwoorden op morele vragen liggen hier in de wereld, in onszelf, in anderen en in onze relaties, niet in een mystiek hiernamaals.
We hoeven niet te verwijzen naar een absolute wetgever of een ontwerper buiten ruimte en tijd om de basis van moraliteit te begrijpen: dat sommige van onze acties afbreuk doen aan het welzijn van levende wezens, of de vooruitgang van de samenleving, en andere bevorderen. de vervulling van onszelf en anderen.
Nee. Het humanisme stelt de menselijke morele actor centraal, omdat wij de enige (of in ieder geval verreweg de meest geavanceerde) morele besluitvormers zijn die we kennen. Het humanisme ontkent niet dat er andere objecten van morele overweging zijn, zoals niet-menselijke dieren. Voor humanisten kunnen morele overwegingen betrekking hebben op mensen, andere dieren, ons milieu, maar ook op ethische principes, de gezondheid van de samenleving en de toekomst die we door ons handelen creëren.