China en India herbergen de vroegste geschreven humanistische ideeën.
De vroegste geschreven humanistische ideeën komen uit China en India.
In India werden de filosofen van de Charvaka- of Lokayata-school voor het eerst genoemd zo'n 2,600 jaar geleden. Net als moderne wetenschappers beschouwden zij het universum als een natuurlijk fenomeen en de mens als onderdeel van de natuur.
Er is geen hemel, geen definitieve bevrijding, geen ziel, geen andere wereld… Hoe kan dit lichaam, ooit stof of as, terugkeren?
Hun oorspronkelijke teksten zijn niet bewaard gebleven, maar we weten dat ze enorm invloedrijk waren. Sommige geleerden van de Indiase filosofie geloven dat hun ideeën zelfs het algemene 'gezonde verstand' van de Indiërs van die tijd kunnen zijn geweest. De twintigste-eeuwse Indiase humanist MN Roy vatte de Charvaka-filosofie in zijn eigen werk samen:
Moraliteit is natuurlijk, het is een sociale conventie en gemak, geen goddelijk gebod. Het is niet nodig om instincten en emoties te beheersen; het zijn bevelen van de natuur. Het doel van het leven is om te leven; en de enige wijsheid is geluk.
In China werden het menselijk leven en de menselijke moraal zelden in verband gebracht met een bovennatuurlijk of goddelijk principe. De meest humanistische denktraditie is waarschijnlijk de confucianistische traditie, die 2,500 jaar geleden begon met Confucius zelf. Een van zijn opvolgers, Mencius (372-289 v.Chr.), werd ongeveer 2,400 jaar geleden geboren en is bijzonder opvallend omdat hij niet alleen het humanistische idee uitdrukte dat moraliteit in de praktijk een puur menselijke aangelegenheid is, maar ook dat het een biologische basis heeft. Hij meende dat mensen van nature de aanleg hebben om goed te zijn en alleen de juiste omgeving nodig hebben om dat in zich naar boven te halen.
Alle mensen hebben een gestel dat lijdt als het het lijden van anderen ziet... Als mensen plotseling een kind zien dat op het punt staat in een put te vallen, zullen ze allemaal een gevoel van alarm en angst ervaren... Omdat we deze gevoelens allemaal in onszelf hebben Laten we ze ontwikkelen, en het resultaat zal zijn als de brand die wordt ontstoken door een kleine vlam, of als de lente in volle gang die begint met een straaltje. Laat deze gevoelens de vrije loop, dan zullen ze genoeg zijn om ons allemaal onderdak en liefde te geven.
In andere delen van de wereld hebben zij ook een behoorlijk aandeel in de introductie van het humanisme.
In Europa ontwikkelden de volkeren van de Middellandse Zeewereld, zo'n 2,600 jaar geleden in Griekenland en het Midden-Oosten, een zeer wijdverspreide humanistische cultuur die, samen met polytheïstische religies, het jodendom en het zoroastrisme, het leven rond de Middellandse Zee gedurende bijna duizend jaar domineerde, tot de komst van het christendom.
In de Arabische wereld, zo'n 800 jaar geleden, propageerden wetenschappers en denkers een groot aantal humanistische ideeën.
In Afrika zijn er minder geschreven bronnen van humanistisch gedachtegoed, maar het concept Ubuntu biedt een volledig seculier kader voor mededogen, wederkerigheid, waardigheid, harmonie en menselijkheid, met als doel het opbouwen en in stand houden van een gemeenschap gebaseerd op rechtvaardigheid en wederzijdse zorg. Nelson Mandela verwoordde het perfect: 'Ik ben wie ik ben omdat jij bent wie jij bent'.
Al deze verschillende bronnen van humanistische ideeën zijn in onze moderne en onderling verbonden wereld samengekomen om ons hedendaagse begrip van de humanistische benadering vorm te geven. We zien dat een vertrouwen op de rede en bewijsmateriaal om het universum te verklaren, een toewijding om actief betekenis en betekenis te geven aan dit ene mensenleven, en een diep geloof in de gelijke waardigheid van ieder mens allemaal ideeën zijn met een lange en mondiale erfenis.
Tegenwoordig zijn er over de hele wereld humanistische organisaties die deze humanistische ideeën promoten. Ze behoren tot geen enkele stam, natie of ras, maar zijn een echte menselijke traditie.